De hoge trappen van Sándor Kocsis

Barcelona, 22 juli 1979. De man in het venster staart strak naar de horizon. Het witte hemd plooit wijd rond zijn magere lichaam. De wolken ziet hij niet, de hitte doet hem niets en de vogels hoort hij niet. Soms lijkt het of hij glimlacht, dan is zijn blik weer mat. Wellicht denkt Sándor Kocsis nog eenmaal terug aan Budapest.

Budapest is een magische stad. Er wordt wel eens gezegd dat haar grootsheid een zekere melancholie teweegbrengt bij haar bewoners. Wanneer je eens de klagende violen op haar pleinen hebt horen spelen ga je dat begrijpen. De stad lijkt gemaakt voor drama en opera. In 1929 komt Sándor Kocsis hier ter wereld. De trappen in het leven van Sándor Kocsis reikten altijd hoog. Trappen van falen en succes, van droefheid en blijdschap, Kocsis beklom ze allemaal.

De verstilde beelden van het Hongaarse voetbal van de jaren '50 zijn adembenemend. De helden van de nationale ploeg, de Magische Magyaren, vormen zonder meer de beste ploeg ter wereld. Sprekende namen zijn de goalgetters Ferenc Puskás en Sándor Kocsis. Andere groten zijn Gyula Grosics, József Bozsik, Zoltán Csibor en Nándor Hidegkuti. Naast hun betoverende spel, is het zeker dat niemand zó mooi bedroefd kan kijken als een Hongaar. Een elftalfoto toont serieuze gezichten met een zachtaardige blik. Soms krullen nauwelijks zichtbaar de lippen, in alles stralen ze vriendelijkheid uit.

Ondanks hun successen is dit elftal vooral bekend door het grootste drama uit de historie van het WK. We denken terug aan 1954, twee jaar na het winnen van de Olympische Spelen speelt Hongarije de sterren van de hemel. Zuid-Korea 9-0 (3x Kocsis), West-Duitsland 8-3 (4x Kocsis), Brazilië 4-2 (2x Kocsis) en Uruguay 4-2 (2x Kocsis) worden vernederd. Schoonheid straalt van het spel af. Het zwart-witte beeld doet eer aan hun statige stijl. Het drama dat volgt past bij de legende van dit elftal. In de finale tegen West-Duitsland, waarvan eerder nog met 8-3 werd gewonnen, verliest Hongarije met 3-2. Kocsis, met 11 goals topscorer van het toernooi en eerder nog vier keer trefzeker tegen de Duitsers, scoort niet.

Ach, wat kunnen we verder zeggen over de grote Sándor Kocsis. 75 goals in 68 interlands spreekt al voor zich. Een geweldige koptechniek die hem de bijnaam 'Het Gouden Hoofd' opleverde. In Hongarije speelde hij voor Ferencváros, ÉDOSZ Budapest en Hónved. Bij Hónved wint hij drie landstitels, wordt drie keer topscorer met meer dan 30 goals en wint in 1952 en 1954 de Europese gouden schoen. Wanneer in 1956 de Hongaarse opstand plaats vindt tegen het communistische bewind van Stalin en duizenden de dood zullen vinden wijken veel Hongaarse internationals uit naar West-Europa, zo ook Kocsis.

Waar Hongaren spelen wordt gevoetbald. Ladislao Kubala van Barcelona is samen met Faas Wilkes van Valencia en Alfredo Di Stéfano van Real Madrid de beste speler van Spanje. Kocsis komt op aanraden van Kubala ook naar Barcelona, waar later ook Zoltán Czibor (De Gekke Papegaai) tekent. Ferenc Puskás tekent bij Real Madrid en krijgt daar onder andere de geweldige bijnaam Cañoncito Pum (Kanonnetje Boem) vanwege zijn ontelbare goals. Kocsis viert zijn successen met Barcelona en stopt in 1966 met voetballen en wordt herinnerd als een groot speler. De Hongaarse generatie uit de jaren '50 heeft blijvend een plaats in de geschiedenis verworven als voetballers die hielden van het spel.

Na zijn carrière zal Kocsis ook de trappen van tegenspoed beklimmen. Eerst is hij nog hoofdtrainer bij Hércules CF (1972-1974) maar daarna komt hij zonder werk te zitten. Langzaam begint de triestheid zijn leven in bezit te nemen. De alcohol wordt zijn vriend. De dagen langzaam doorkomend wordt hij steeds meer slaaf van de drank, die hem boosaardig in zijn greep gaat houden. Al dieper drinkt het zwarte gat hem naar beneden. Ooit bewandelde hij hoge paden maar niets kon hij daar nu nog van merken. Langzaam wordt de wijsheid bewaarheid, waarmee Salomo ooit zijn boek Prediker begon: 'Lucht en leegte, alles is leegte. Wat voordeel heeft de mens van alles wat hij heeft verworven, van al zijn gezwoeg onder de zon. Generaties gaan, generaties komen... De vroegere generaties zijn vergeten, en ook de komende zullen weer worden vergeten.' Kocsis zakt weg onder de druk van het leven, dat hem geen rust meer gunt.

Barcelona, zondag 22 juli 1979. De kamer op de vierde verdieping van het Clinica Quirón ademt rust. Doodstil ligt een man tussen de lakens van het hospitaalbed. Zijn gelaat steekt vaal af tegen het witgoed. De leukemie verovert zijn lichaam langzaam maar beslist. Gepijnigd door de kanker aan zijn maag strijdt Sándor Kocsis (49 jaar) de strijd die allen eens moeten strijden. Flarden van vervlogen successen zweven voorbij. Krachtig was hij geweest, men had hem bewonderd en hij had meer meegemaakt dan menig ander. Misschien maakten al die toppen zijn dal nog dieper, misschien zat de melancholie van Boedapest hem in het bloed.

Vandaag wacht de hoogste trap voor Sándor Kocsis. De kerkklokken luiden hun zondagse slagen, plechtig nodigen ze uit. Plotseling lijkt het niet ver meer naar de hemel. Het raam staat open. In de kamer hangt de hitte van een julimaand in Barcelona. De zuster komt nog eens vragen hoe het gaat. 'Goed zuster, ik voel mij vandaag goed.'

De ventilator blaast koelte langs zijn wangen. Helder licht straalt de kamer in. Langzaam komt het lichaam in beweging en sleuren de benen zich naar de rand van het bed. Zijn eerste stappen zijn wankel maar zijn hoofd voelt licht. Steeds vaster wordt zijn tred en aangekomen bij het raam reikt zijn blik nog eenmaal naar de verte. Zijn magere handen vatten de kozijnen nu stevig beet, vastberaden zet zijn voet zich in de vensterbank. Nog eenmaal vullen de longen zich met zuurstof, dan stapt hij en betreedt zo de eerste trede van zijn laatste reis. Vaarwel Sándor, moge God het licht van Zijn gelaat over je doen schijnen en je ziel genadig zijn.

Kwaliteitsbeoordeling:
Totaal 34 stemmen.
Je kunt stemmen als je een reactie hebt gegeven.

Gerelateerd

Meer sportnieuws

22 reacties (laatste reactie door zizou23)

Zoals gewoonlijk weer ontroerend goed Toontje, bedankt!

Toon, echt super bedankt voor dit stuk! Jij volgt dus ook al Hongaren! Prachtig geschreven, heb het ook direct op Twitter gedeeld!

De vergeten Magische Magyaren. Bedankt dat je je voor even weer in het daglicht stelt deze voetballegendes! Een heel mooi stuk, chapeau!

De beste schrijver op dit forum, naar mijn mening.

Weer eens genoten van je CE. Verder heb ik geen woorden nodig om te omschrijven wat ik ervan vond.
Chapeau en ik kan niet wachten tot je volgende stukje uitkomt.

Ge-wel-dig! Moet ik nog meer zeggen?

Toontje, jouw fabelachtige schrijfstijl neemt mij mee terug in de tijd, ik zie de beelden voorbij schieten.

Heerlijk stuk, geen fouten en een mooie ode aan een van de beste voetballers aller tijden.

je moet echt wat doen met je kunst. Andere Ce schrijvers zijn echte amateurs vergeleken met jou, incl ik. Pffffff! Wat een artikel...!

Wow, dit is wellicht de beste CE dit ik ooit heb gelezen... Ik heb er geen woorden voor....

Klasse....

Jij kan echt boeiend schrijven. Toen ik de naam toontje99 bij de Clubexperts zag staan wist ik direct wat te doen.

Alles wat ik wilde zeggen is al gezegd. Weergaloos! 5 sterren is eigenlijk te weinig!

Fantastisch verhaal met een triest einde. Bedankt dat je ons dit wil vertellen.

Het enige dat ik van Sándor Kocsis wist, was dat hij uitstekend kon koppen. Ik ken hem van verhalen, zoals 'het wonder van Bern in 1954', waarin de Duitsers de WK finale wisten te winnen tegen het ongelofelijk sterke Hongarije waar Kocsis voor voetbalde. Ik heb nooit gedacht nog eens wat over hem op voetbalzone te lezen.

Een sterk (geschreven) verhaal met een spijtig einde van het leven van Kocsis.

Je heb echt een schitterend verhaal geschreven. Ik heb meteen al je andere verhalen gelezen. Deze zijn stuk voor stuk ook schitterende verhalen. Ik denk dat ik niet de enige ben, die nu al zit te wachten op je volgende verhaal. Je hebt een geweldige schrijfstijl en je schrijft over onderwerpen die vrij onbekend zijn bij het grote publiek. Voor mij zijn jouw verhalen dus ook nog eens erg leerzaam.

Ik moet je verhaal met slechts vijf sterren beoordelen, omdat het helaas niet mogelijk is om er meer te geven.

Een toontje die uitgeprint op de boekenplank mag staan. Zoals gewoonlijk, complimenten.

Iedereen heeft het wel eens, dat ene moment waar je kippenvel van krijgt maar na verloop van tijd wegebt. Ik heb dit stuk nu 3 keer gelezen en heb het nu nog. Bedankt en ga zo door, doe er iets mee!

Voor een ieder die een reactie wil achter laten bij dit stuk: graag en hartelijk dank!
Tot nu toe veel leuke reacties, jullie zijn erg complimenteus, al moeten jullie niet overdrijven hoor, dan ga ik mij schamen . Maar leuk dat (de meesten van) jullie het waarderen en dat even hebben laten weten. Groet, toontje.

Beste Toontje,

Weer een prachtig verhaal over helden uit het verleden. Compliment.
Deze zin vond ik wat raar.
"al dieper drinkt het zwarte gat hem naar beneden.". -
naar beneden drinken, is dat een bestaande uitdrukking?
Nogmaals verder gewoon weer prima.

Ik zag gisteren trouwens beelden voorbijkomen van de vliegramp Munchen 1958 met de Man. united selectie. Met helden loopt het helaas vaak tragisch af.

groet, Fiorenza.

Fantastisch geschreven, maar….

''het grootste drama uit de historie van het Wk''

- Wellicht als je puur voetbal technisch kijkt, maar het wonder van Bern is zeker niet een groter drama geweest dan bijv het wk'54. Waar honderden mensen zelfmoord pleegden na het verlies van Brazilie (tegen Uruguay) in de finale. Enkele spelers werden zelfs tot en met hun dood genegeerd, en stierven zodoende aan een eenzame dood.
.

‘’ladislao Kubala van Barcelona is samen met Faas Wilkes van Valencia en Alfredo Di Stéfano van Real Madrid de beste speler van Spanje.’’

- Het was toch wel redelijk evident dat Di Stéfano er met kop en schouders boven uit stak.
En dan breng ik het nog mild.
.

''ferenc Puskás tekent bij Real Madrid en krijgt daar onder andere de geweldige bijnaam Cañoncito Pum (kanonnetje Boem) vanwege zijn ontelbare goals.''

-hij kreeg zijn bijnaam (dacht ik) vanwege zijn harde maar tevens bovennatuurlijke accurate schot.
.

Daarbij had het verlies in de Ec’61 vermeld moeten worden. Dat was zijn terugkeer in het Wankdorf stadion in Bern, waar met dezelfde cijfers (3-2) werd verloren, als in de wk’54 finale.

Je had iets meer kunnen vertellen over zijn voetbalkwaliteiten… Behalve dat hij een neusje voor de goal had en kopsterk was...

Ik heb dit supersnel geschreven dus er kunnen fouten inzitten.

Reageer

Je moet inloggen om te reageren. Heb je nog geen account? Dan kun je je gratis registreren. Inloggen

Actiefste Clubexperts

Naam Aantal Gemiddelde rating

Hongarije

FIFA ranking: 40
4 fans
Selectie
Actuele wedstrijden
SpelersPositieW
S. SchönAanvaller20
R. VargaAanvaller10
M. RossiUnknown
A. BogdánKeeper00
D. DibuszKeeper00
P. GulácsiKeeper30
B. BaloghVerdediger
Voor de complete selectie: Clubpagina Hongarije.
Programma 
Uitslagen
Voor de alle wedstrijden: Clubpagina Hongarije.

In de wandelgangen

Dinsdag 26 oktober
Liverpool lijkt voorlopig af te haken in de strijd om Kingsley Coman. Lees verder
X

Inloggen op Voetbalzone

Leuk dat je actief wilt zijn op de grootste voetbal community van Nederland. Voor alle mogelijkheden lees je onze FAQ.

Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
Registreren