Een jongensboek

Vrijdag, 8 april 2011 om 19:18 door remynho

Gatver, wat een geur! Een penetrante combinatie van de geur van bedorven vlees en sigarettenpeuken kwam naar boven, toen hij de prullenbak open maakte. Maar hij liet zich niet afschrikken. Hij had net iemand voorbij zien lopen, die de helft van zijn hamburger in de bak had gedumpt. En inderdaad, tussen een paar platgetrapte blikjes en een beschimmelde bananenschillen vond hij wat hij zocht: de helft van wat ooit een Whopper geweest was. De rechtmatige eigenaar had er grif vijf euro voor betaald, maar het had hem blijkbaar niet gesmaakt. Mazzel gehad!

Nou, uiteindelijk was hij er ook niet echt op achteruit gegaan. Hij was geboren, eind juni in 1987 als zwerver en eigenlijk was hij dat nog steeds. Of beter gezegd, alweer. Met als enige verschil dat hij toen nog wist waar hij zijn moeder kon vinden. Inmiddels had hij geen idee meer waar ze was. Zij was thuisgebleven, hij was vertrokken. Het was vijf jaren geleden, dat hij een krottenwijk in Abidjan had verruild voor het beloofde continent. Europa!

Hij herinnerde het zich nog als de dag van gisteren. Zijn broertje aan de drugs, zijn vader nooit gezien. Ze hadden weinig toekomstperspectief gehad, hij en zijn moeder. Maar samen probeerden ze het. Samen hielden ze zich verre van criminele zaken, ze hadden om zich heen gezien waar dat kon eindigen. Moeder poetste schoenen en hij, hij probeerde de rijkelui, die af en toe neerdaalden naar de krochten van de Afrikaanse samenleving, over te halen om hem iets te doneren. Het was niet veel, maar als ze ’s avonds samenkwamen in hun bouwvallige, van spaanplaten gemaakte, hutje, dan hadden ze in ieder geval elkaar nog. Hij en zijn moeder.

Maar hij had meer. Samen met vriendjes uit de buurt hadden ze ergens een bal opgeduikeld. Dus, er werd gevoetbald. Hij wist het nog goed. Af en toe verdwenen er kinderen plotseling, maar de harde kern bleef over. Hij kon het best aardig, al vond hij het onbescheiden om van zichzelf te zeggen dat hij een baltovenaar was. Op een middag, toen hij net wat eten bij elkaar had gesprokkeld, waren ze niet met alleen maar kinderen in hun eigen voetbalstadionnetje, zoals ze het romantisch plachten te noemen. Er stond een blonde man met een zonnebril, een roze polo en teenslippers. Na afloop van hun potje voetballen sprak hij hem en zijn beste vriendje aan. Dat ze er wel wat van konden. Het was leuk om complimenten te krijgen, maar hij zei nog meer! Dat hij contacten had bij Europese topploegen, Barcelona, Manchester United, Internazionale! En dat hij er misschien wel voor zou kunnen zorgen, als zij hun best deden, dat ze samen de voorhoede van één van die teams zouden kunnen gaan vormen.

Hij herinnerde zich het gevoel als de dag van gisteren. Spelen in volle stadions, bewonderd worden! Scoren op een WK! Hij zou het hele Afrikaanse continent op de voetbalkaart zetten, en dat alles samen met zijn beste vriend. En vooral: hij dacht aan het salaris dat hij zou gaan verdienen. Zijn moeder hoefde nooit meer een schoen te poetsen, maar ze zou er in het vervolg op mogen lopen! Hij zou misschien zelfs zijn vader kunnen vinden, of zijn broertje van de drugs af kunnen helpen! Hij keek zijn vriend aan en die blik was voldoende: ze gingen!
Natuurlijk, het afscheid van zijn moeder viel hem zwaar. Zij bleef alleen achter. Maar dat zou niet lang duren. Als hij genoeg geld had verdiend, zou hij terugvliegen, met bakken met geld!

Het leven ging veranderen, dat was iets waar hij zich meteen van bewust was. Niet veel later stapten de jongens, aan de hand van hun held en ontdekker het vliegtuig in. Ze stegen op en vlogen naar Europa! Daar aangekomen, op een hectisch vliegveld en in barre kou, kwam hun ontdekker een kennis tegen. Die kennis richtte zich meteen op zijn vriend. Na wat geharrewar in verschillende talen liepen ze samen even weg. Ze kwamen niet meer terug. Het was de laatste keer dat hij zijn beste vriend gezien had. Hij, en zijn ontdekker bleven over. Die vertelde hem dat hij zich geen zorgen hoefde te maken. Ze zouden elkaar vast snel weer zien op de voetbalclub.

Een paar weken later had hij alles wat hij nodig had! Voetbalschoenen, een shirt, een broek, scheenbeschermers, eten. De club zorgde voor alles. Het ging ook geweldig! Dit was Europa. Het was er koud, maar hij was intens gelukkig, hoewel hij zich ’s avonds stierlijk verveelde in de saaie stad. Maar binnenkort ging hij geld verdienen, zo had zijn ontdekker hem verteld. Hij had hem trouwens nooit meer gezien, net als zijn oude vriend. Maar die zou hij straks tegenkomen, als ze samen opgeroepen waren voor de nationale jeugdselectie! En dan zou hij ook zijn ontdekker uitgebreid bedanken.

Maar het noodlot sloeg toe. Toen een teamgenoot met een tackle zijn mooie actie op het trainingsveld bruut – maar onbedoeld grof – onderbrak, liep hij een vreselijke blessure op. Hij brak zijn been op meerdere plaatsen en het duurde maanden voordat hij hersteld was. Toen hij weer kon lopen, voelde hij zich minder fit dan hij voorheen altijd was geweest. Maar hij meldde zich weer bij de club. Daar hadden ze voor hem echter de mededeling dat hij helaas niet in aanmerking kwam voor een echt grotemensen-contract.

Wat er daarna gebeurde, was vreselijk. In sneltreinvaart volgden de ellendige mededelingen zich op. Dat hij uit zijn huis werd gezet. En dat hij helemaal niet bij een andere club mocht werken, omdat hij illegaal was. Hij kon niets. Niet terug, niet blijven. Maar hij wilde alles doen om geld te verdienen, hij wilde een ticket naar zijn moeder. Terug naar Abidjan. Terug naar waar hij bekenden had, vrienden zelfs. Terug naar waar hij ‘bestond’. Hier was hij officieel ‘niemand’. Zijn ontdekker had hij trouwens nooit meer gezien, net als zijn vriend.
Lekker, die Whopper smaakte zo gek nog niet. Nu nog kijken of hij nog ergens iets te drinken kon vinden..

Kwaliteitsbeoordeling:
Totaal 0 stemmen.
Je kunt stemmen als je een reactie hebt gegeven.

Gerelateerd

Meer sportnieuws

33 reacties (laatste reactie door gohf)

Een prachtig stukje.
Over wie gaat het?

Maar ja, toch 5*

8 april 2011 om 19:43

Waarschijnlijk één van de honderden kinderen uit ontwikkelingslanden die bergen beloofd worden in (voornamelijk) Engeland, maar uiteindelijk zonder enige bijstand of toekomst in de anonimiteit van de straat belanden.

De meest zwarte kant van het voetbal. goed stuk!

8 april 2011 om 20:57

Exact, dat was de bedoeling van het stuk. Ik probeer juist in een Cl-week hiermee de aandacht te vestigen op de kinderhandel die achter de prachtige voetbalwereld schuilgaat. Overigens heb ik gekozen voor iemand die geboren is eind juni 1987, net als, inderdaad, Lionel Messi. Wat als hij onverhoopt geblesseerd was geraakt? Nu geloof ik wel in de ethische verantwoordelijkheden van de barça-leiding, maar er zijn voldoende clubs waar 20 spelertjes worden gehaald (met een zaakwaarnemer die daarmee kan cashen), er 2 doorbreken en de andere 18 alleen, illegaal, op straat belanden. Omdat je als illegaal niet mag werken (daarom vallen ze buiten de boot wanneer ze geen profcontract krijgen) belanden ze geheid in de criminaliteit, wanhopig op zoek om iets te maken van hun droom. Beschaamd voor de reactie vanuit het thuisfromt, maar ook in onzekerheid: leeft mijn familie nog? Overleef ik zelf? En hoe? Hier in Nederland is het allemaal vrij aardig geregeld, maar ik vraag me af hoeveel Brazilianen bij Shakhtar zijn afgevallen voordat deze jongens overbleven, of in de Russische competitie. Of inderdaad in Engeland en Zuid-europa. Het is echt de donkerste kant van het voetbal, precies zoals jij zegt. En deze column is puur om daar even over na te denken; er is meer dan alleen Cristiano Ronaldo en Messi.. Dat moet iedereen eens in de zoveel tijd even onder de neus gewreven krijgen. Het zal de idealist diep in mij wel zijn..

Een mooi verhaal maar ik snap het niet helemaal. Afgezien van dat jonge talentjes worden gebruikt voor eigen gewin, zie ik verder niks bijzonders in.

Je kon het verhaal wel met wat meer diepgang beschrijven, waarmee je een bepaald gevoel mee wilt opwekken.

Verder vind ik het jammer dat dit slechts een fictieve personage is, ik had het leuker gevonden als je een bekend persoon had gebruikt.

Verder is het goed opgebouwd en helder geschreven.

8 april 2011 om 21:04

Dank! M.i. is kinderarbeid een meest trieste dingen op deze aardbol, dus vandaar! Helaas, ik had er graag een roman van gemaakt, maar hij mag niet langer he! Wellicht, ooit, als ik tijd heb, en geld, zou ik er een boek van willen maken. Inderdaad, mét diepgang enzo. Want ik begrijp je punt. Maar goed, jij als aankomend jurist (dat zie ik in je profiel!): doe er wat aan, ooit!

Voor ik het vergeet, even het fictieve personage toelichten: ik heb bewust voor een fictief persoon gekozen, omdat hij in de anonimiteit terecht komt, snappen jullie? Daarom heb ik ook geen naam gekozen. Hij is naamloos en identiteitsloos, dat is juist het tragische..

8 april 2011 om 22:43

Dat verklaart een hoop, nu je het zo toelicht verdiende je wel de volle buit. Mooi dat je aangeeft hierop te letten.

Kinderarbeid is iets wat we alleen tegen kunnen gaan door zelf het goede voorbeeld te geven. Alles wat direct ermee te maken heeft, kan je boycotten.

Om het probleem op grote schaal op te lossen en dan met name in de voetbalwereld heb je de grote mannen zoals Platini en Blatter nodig die allerlei regelgeving op dit gebied gaan toepassen. Mocht dit ooit gebeuren dan loop je helaas nog het risico dat er met leeftijden gesjoemeld gaat worden.

Ik vrees dat dit buiten onze macht hier in Nederland ligt maar het minste wat we kunnen doen is toch wel anderen laten weten dat dit nog steeds gebeurd. Dat heb je hier zo mooi verwoord en het siert je als Clubexpert.

Nou ben ik wel benieuwd dat wat er met zijn beste vriend is gebeurt.vertel het me eens

Prachtig stuk 5sterren zonder enige twijfel

Heel goed stuk, dit verdient zeker weten 5 sterren.

Erg leuk stuk. Had het totaal niet verwacht dat het hier over gaat. Eerlijk gezegd heb ik er nooit bij stil gestaan. Enige minpunt die ik kan bedenken is dat je personage fictief is iemand die echt bestaat zou veel leuker zijn.

4.5 afgerond naar 5 sterren!

Mooi stuk! Je verwoordt het precies zoals het is.
5*

Misschien wel het beste stuk wat ik tot nu toe gelezen heb op VZ!

Mooi stuk man, je verwoordt alles precies goed en je schrijfstijl: Daar is helemaal niets mee!

Zonder twijfel 5 sterren.

Een bijzonder verhaal, omdat je een kant van het voetbal laat zien die we niet kennen en eigenlijk ook niet willen zien. Dat heb je mooi beschreven. Ik zat maar te wachten tot je de 'hij-persoon' eindelijk eens zou introduceren, maar hij bleef slechts een hij. Achteraf vind ik dat een uitstekende keuze: het tekent de anonimiteit van zo'n jongen. Taaltechnisch kan het allemaal nog net iets sterker, ik geef je daarom vier sterren.

Mocht je er een roman over schrijven, dan koop ik die zeker. Heel mooi geschreven en je bent de 2e CE die ik 5 sterren geef, chapeau

Enige opmerking die ik kan geven is dat je twee alinea's begint met Hij herinnerde zich..... dat staat niet echt mooi, verder geweldig geschreven en je krijgt 4 hele dikke sterren van mij!

9 april 2011 om 19:46

Daar baal ik ook van! Stom!

Heel, heel bijzonder verhaal. Al krijg ik wel steeds diepere haat aan spelers als Dani Alves en Pepe, bij het lezen van dit stuk: Geldwolven die steeds maar meer willen verdienen terwijl men blij moet zijn en niet moet vergeten waar hij vandaan komt. Er zijn genoeg voorbeelden van spelers die hun achtergrond verloochenen als ze in de roem zijn gevallen. Maar gelukkig zijn er ook tegenovergestelde voorbeelden.

Mooie stuk, 5 sterren krijg je.

Goed verhaal en ik lees er zo doorheen! 5 sterren voor jou

Top verhaal, je beschrijft de zwarte kant van het voetbal erg goed! 5* wou ik je geven, maar werden er per ongeluk 4 en een half.

Het heeft niets met deze column te maken, maar even een terzijde. Een week geleden leverde ik mijn column 'De afbrokkelende façade van menselijkheid in', te vinden via http://voetbalzone.nl/doc.asp?uid=141741 misschien is het grappig om te zien hoe vanuit VVV zelf tegen de werkelijkheid wordt aangekeken, de algemeen directeur ziet het toch iets anders: http://www.vvv-venlo.nl/nl/club-column-20110408-ma...
Dit heeft niets hiermee te maken, maar ik wilde het even met jullie delen, en dit leek me de handigste plaats

Van zo'n soort verhaal zouden ze 'n keer een film van moeten maken, zodat we o.a. een nog beter beeld krijgen over deze verschrikkelijke kinderhandel! (ik weet niet als er al een bestaat) Verder is het een goed en orgineel verhaal. 5*!

10 april 2011 om 11:54

Er zijn vast wel soortgelijke films van!

Prachtig verhaal , van mij krijg je de volle 5 sterren!
Maar , ik denk wel dat hij makkelijk terug kan komen , maar de politie
Die merken dan dat hij daar illegaal is en word misschien teruggestuurd

Heb je ook wat research gedaan?

Ik twijfel er niet aan dat het ook daadwerkelijk gebeurd, wat je omschrijft en hoe je het omschrijft. Maar ik ben wel benieuwd naar de werkelijke feiten en cijfers. Het is ietwat te fictief in mijn ogen op deze manier, waardoor er uiteindelijk toch geen volledige waarheid wordt weergegeven.

Niet dat je verhaal fictief niet mooi is, het is goed geschreven en de boodschap is overduidelijk een goede, maar ik zou ook graag de werkelijkheid voorgeschoteld krijgen en dat mis ik een beetje.

In afwachting van je antwoord zal ik nog wachten met de beoordeling. Overigens wel mijn complimenten, zeer boeiend geschreven en ik vond het betreurenswaardig dat je gebonden bent aan 1000 (?) woorden. Het had uiteraard iets uitgebreider en gedetailleerder gekund, maar dat zat er niet in door deze beperking in het aantal woorden.

10 april 2011 om 18:48

Porter,

Uiteraard ligt hieraan research ten grondslag. Het begint met een droge opsomming van cijfers et cetera (ga maar eens op zoek naar de twijfelachtige reputatie van Arie Treffers), maar ik persoonlijk ben van mening dat een sterk narratief overtuigender is dan een statistisch verhaal. Maar ik ben dan ook historicus, geen politicoloog en dan ben je al gauw geneigd een context te schetsen en je toevlucht te nemen in woorden en niet in cijfers en statistisch materiaal. Maar goed, ik besef wel dat ik me op een hellend vlak begeef. Het begint met de busjes die amateurvelden afstruinen in de regio en het eindigt met vliegladingen Afrikanen of Brazilianen die de Europese vliegvelden bevolken. Maar dit geldt niet alleen voor voetbal. Ik ben van mening dat vrij verkeer van kapitaal en goederen een uitstekende zaak is, omdat je bij het ontplooien van je talenten niet gebonden bent aan een kleine regio, maar er moet goeie regelgeving komen die dit in goede banen leidt. Daarom hebben we ook zo'n verschrikkelijke regering, die in een steeds meer globaliserendere wereld, slechts naar binnen kijkt. Het heeft geen zin je kop in het zand te steken, we moeten anticiperen op een steeds dynamisch wordendere samenleving, en daar is dit verhaal - dat inderdaad een fictief narratief is - een voorbeeld van.

Verder, als je twijfelt over de research die aan mijn verhalen ten grondslag ligt, zou ik je willen doorsturen naar mijn voorgaande twee columns, die - meer dan deze column - expliciet blijk geven van research.

11 april 2011 om 10:39

Ik twijfel niet aan de kwaliteit van je research, ik zie er alleen niks in directe zin van terug in je verhaal, vandaar mijn vraag. Zoals ik al eerder aangaf twijfel ik niet aan de correctheid van je verhaal, maar was het puur uit nieuwsgierigheid dat ik mijn vraag stelde.

Ik heb met mijn bedrijfskundige/economische scholing toch een bepaalde drang naar cijfers hoe minimaal dan ook. Ik vind het op deze manier ook stukken mooier, maar je krijgt geen beeld van de daadwerkelijke omvang van het probleem.

Je ziet het vaak ook bij films die geïnspireerd zijn door historische gebeurtenissen. Er wordt een beeld geschetst, maar in de aftiteling worden de cijfers (en jaartallen e.d.) vaak ook nog (kort) behandeld. Zon constructie had ik hier ook mooi gevonden, voornamelijk omdat het maar een paar regels hoeven te zijn. Een paar regels die echter wel nóg meer lading en diepte aan je verhaal kunnen geven.

Maar nogmaals mijn complimenten, ik doe het je niet zomaar na.

Echt een geweldige Ce!
Zonder enige twijfel een van de beste die ik ooit heb gelezen,
het gebeurt jammer genoeg veel te vaak,dat jongens zoveel beloofd word,en ze uiteidelijk op straat belanden.
Nogmaals;erg mooi stuk,doe zo voort!

Ontzettend fijn dat ik zoveel mensen blij maak met mijn verhalen. Aan het einde van de week staat er weer een nieuwe op. Hou de site in de gaten dus!

Dit is 1 van de beste die ik gelezen heb, Ik had niet zo zeer bij stil gestaan bij dit onderwerp, maar nu wel

Leuke CE en er zit duidelijk een boodschap in, denk niet dat veel mensen erbij stilstaan hoeveel jonge jongens er gescout worden uit andere landen terwijl maar een kleine groepering doorstroomt naar het eerste. 5 sterren

Ik vind het een fantastisch geschreven stuk, zal het echt zo gaan als het mis gaat met zo'n jongen? Dat is toch triest... Hier horen we natuurlijk nooit iets over maar je schetst er een goed/realistisch beeld van. Sterkte voor alle jongens die op deze manier gevallen zijn tot dit punt. 5 sterren*

Reageer

Je moet inloggen om te reageren. Heb je nog geen account? Dan kun je je gratis registreren. Inloggen

Actiefste Clubexperts

Naam Aantal Gemiddelde rating

Nederland

FIFA ranking: 13
2210 fans
Stand
 TeamPnt+/-
1.Frankrijk2312
2.Zweden1917
4.Bulgarije13-5
5.Luxemburg6-18
Voor de complete stand: Kwalificatie WK - Europa

In de wandelgangen

Donderdag 21 november
Bayer Leverkusen is sinds twee weken in onderhandeling met Barcelona over Jean-Clair Todibo. Lees verder
X

Inloggen op Voetbalzone

Leuk dat je actief wilt zijn op de grootste voetbal community van Nederland. Voor alle mogelijkheden lees je onze FAQ.

Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
Registreren