Ancelotti vergeet regel 1: ‘Never change a winning team’

Dinsdag, 15 december 2009 om 09:23 door Ajacxied

Zondagmiddag, nu twee weken geleden, druk ik de televisie aan. Het belooft weer een heerlijk avondje voetbal te worden, bovendien één die wel eens heel belangrijk kan gaan worden richting het kampioenschap in de Premier League: Arsenal-Chelsea staat op het punt te beginnen. Iets minder dan twee uur later kijk ik met een tevreden gevoel naar het scorebord dat groot in beeld verschijnt: 0-3. Chelsea blijft het maar goed doen, het heeft bovendien in de laatste weken persoonlijk beide concurrenten in de titelstrijd een flinke dreun toe bedeeld. The Blues lijken niet te stoppen, ze blijven maar winnen en doen dit over het algemeen ook met goed spel. Door steeds meer mensen wordt Chelsea dan ook naar voren geschoven als dé favoriet voor zowel de eindoverwinning in de Premier League als in de Champions League. Maar dan, op het moment dat er niks aan de hand lijkt, slaat het ineens om bij het ‘oppermachtige’ Chelsea.

Carlo Ancelotti treedt met zijn Chelsea aan voor de vrij onbelangrijke Carling Cup-wedstrijd tegen Blackburn Rovers. De Carling Cup is een beker die voor de Engelse topclubs weinig voorstelt en niet geheel verrassend treedt Chelsea dan ook aan met een elftal bestaande uit voornamelijk reservespelers. Sterspelers als Frank Lampard, John Terry, Petr Cech en Michael Essien worden rust gegund en de bank is bezet met zes jonge talentvolle spelers, die gezelschap worden gehouden door Didier Drogba. Er lijkt niet veel aan de hand als Chelsea met een 1-0 achterstand gaat rusten, deze wedstrijd is immers toch niet belangrijk en in de rust worden de talenten Jeffrey Bruma en Gael Kakuta binnen de lijnen gebracht, maar verassend genoeg ook vedette Drogba. Na twee snelle treffers van Chelsea na rust lijkt het team ineens wel voor de overwinning te gaan spelen, maar een onsamenhangend Chelsea blijkt uiteindelijk niet sterk genoeg om Blackburn Rovers te kraken, waarna ze op penalty’s verliezen.

Niks aan de hand zou je zeggen, het B-team van Chelsea verliest in een nietszeggende beker, de sterspelers hebben lekker uit kunnen rusten en de talenten hebben weer eens een kansje in het eerste team gehad. Maar Ancelotti vergat hierbij regel 1 van het coachen: Never change a winning team. Een team dat veel wedstrijden in dezelfde opstelling speelt en wint, raakt in een flow. Spelers weten elkaar blindelings te vinden en denken niet na bij het afgeven van de bal, er zit een automatisme in. Dit Chelsea heeft die flow te pakken gekregen toen Guus Hiddink vorig seizoen aan het roer kwam te staan. Hiddink speelde veelal met dezelfde spelers en er werd veel gewonnen. Chelsea leek een trein die op gang aan het komen was. Er heerste nog enige twijfel of Ancelotti die trein rijdende kon houden, maar die twijfel werd al snel weggenomen. Niet alleen wist hij de boel aan de praat te houden, maar hij wist zelfs de snelheid op te voeren. De trein genaamd Chelsea leek niet te stoppen, er werd gedomineerd in de wedstrijden tegen de kleinere ploegen en er werd sluw gespeeld, en gewonnen, tegen de grotere ploegen als Manchester United en Arsenal.

Maar toen kwam de relatief onbelangrijke wedstrijd tegen Blackburn Rovers, waarbij Ancelotti dacht met zijn team boven ‘de regels' te staan. De denderende trein Chelsea werd tegen Blackburn abrupt tot stilstand gebracht door hem, om een aantal spelers uit te laten stappen zodat ze konden rusten. Toen de volgende dag de spelers weer instapten en de trein langzaam weer op gang kwam, was het al te laat. De ontmoeting met Manchester City kwam veel te vroeg en een onsamenhangend Chelsea verloor niet geheel onverdiend in Manchester. Het leek wel alsof de spelers weer na moesten denken bij al hun handelingen, de automatismen leken verdwenen uit hun spel. Belangrijke schakels als Michael Ballack, Deco en Drogba hadden in de beker zich aan moeten passen aan totaal andere spelers om zich heen, waardoor ze moesten gaan nadenken bij alles, in plaats van voort te kabbelen op automatismen. Dit was goed terug te zien in het spel tegen City, de spelers leken moeite te hebben elkaar te vinden, de communicatie verliep minder en niks leek meer vanzelf te gaan. Een toevallige ‘off-day’ was waar ik op hoopte, al leek het sterk.

Midweeks trad Chelsea aan tegen APOEL Nicosia, een voetbaldwerg die normaal gesproken opgerold zou moeten worden. Maar het slechte resultaat, en het voetbal dat daarmee gepaard ging, werd meegenomen naar de midweekse wedstrijd. Er werd, ondanks dat het weer nergens om ging, een matige 2-2 behaald, thuis. En weer stopte Ancelotti de trein om spelers van de rust te laten genieten. Beide backs werden vervangen en ook Lampard, Ballack, Deco en Anelka werden buiten de opstelling gelaten. Weer niks aan de hand zou je denken, Chelsea is door als groepswinnaar en de spelers hebben weer hun goede rust gehad. Alleen toen volgde zaterdag de wedstrijd tegen Everton, waarbij een chaotisch spelende verdediging van Chelsea grote fouten maakte, de opbouw moeizaam verliep en de spelers elkaar weer erg moeizaam wisten te vinden. Een beetje onfortuinlijk verloor Chelsea twee punten, maar ondanks dat ze misschien sterker waren, de voetbalmachine van een paar weken geleden was er niet meer in te herkennen.

Nu maakt de trein Chelsea langzaam weer vaart, wanhopig voortgeduwd door Ancelotti, maar kan deze trein zijn oude snelheid wel weer herpakken? Ik denk dat Ancelotti de afgelopen weken ons het kampioenschap heeft ontnomen. De Afrika Cup staat voor de deur, een gedwongen noodstop voor de trein, waarna ze opnieuw vaart zullen moeten gaan maken. De denderende trein die het eerst was had een goede kans gehad om nu vijf punten extra voorsprong te hebben, als Ancelotti deze niet tot stilstand had gebracht. De sukkelende trein die het nu is, mag blij zijn als het gat na de Afrika Cup geen zes punten bedraagt.

Kwaliteitsbeoordeling:
Totaal 6 stemmen.
Je kunt stemmen als je een reactie hebt gegeven.
Dit document is door 750+ bezoekers bekeken.

Gerelateerd

Meer sportnieuws

6 reacties (laatste reactie door Jonagold)

Poeh, tikkeltje overdreven allemaal.

First af all, Chelsea is niet bepaald cohesie-afhankelijk. Door de veelzijdigheid in de selectie en in de gehanteerde systemen kan Chelsea zich aan veel situaties aanpassen. De wedstrijd tegen City heb ik gezien, maar laten we niet overdrijven, van zulk materiaal kan je gewoon verliezen. Zeker omdat zij zich opladen tegen de toppers, terwijl Chelsea er elke week moet staan.

Tegen Everton had ik niet de indruk dat het te maken heeft met automatisme of ritme, maar bovenal met de mentaliteit. Chelsea had de wedstrijd makkelijk voor rust kunnen beslissen, maar het gemak waarmee ze dergelijke wedstrijden hebben gewonnen liet de spelers te nonchalant spelen. Als je kijkt hoe de goals vallen, dan is dat gewoon een structureel probleem. Chelsea is het hele jaar al kwetsbaar bij dode spelmomenten terwijl Everton de betere koppers van de EPL heeft.

Ook vind ik het jammer dat de credits van dit Chelsea deels naar Hiddink gaan, het is overduidelijk de hand van Ancelotti. Drogba, Terry en Anelka zijn beter gaan voetballen (verrichten veel meer voetballende taken) terwijl laatstgenoemde ook veel fitter, scherper, sneller en gemotiveerder lijkt. Sowieso de ruit en het 2-spitsensysteem is een idee van Ancelotti (jaja, Hiddink heeft een keer of 3 met anelka en drogba gespeeld).

Maar... op je schrijfstijl is niks aan te merken, je weet waar je over praat en je hebt een kritische blik. Al ben ik het niet met je eens, ik denk niet dat Chelsea in een crisis zit. 3,5 ster... dus 4.

Tsjah, dit is een beetje hetzelfde wat er vorig jaar misging onder Scolari. Ook toen was de start uitstekend, maar kwam er rond deze periode ook de klad in. Hetzelfde dreigt nu ook onder Ancelotti te gebeuren. Een trainer die sowieso twee jaar te lang bij Milan is blijven zitten en de afgelopen seizoen niets meer als trainer heeft gepresteerd. Dus ik heb sowieso mijn vraagtekens bij Ancelotti en het beleid dat hij er op na houdt...

Ik vind dat je de verkeerde trein pakt. De PL is de sterkste competitie van de wereld. Als Top ploeg in de PL kan je een keer tegen een opstootje aanlopen, daar is niks mis mee. DIt jaar blijkt maar weer eens dat de 'top four' niet onverslaanbaar is en dat ze van elk tegenstander kunnen erliezen.

Chelsea heeft een brede selectie en het zou zonde zijn om talenten als borinni en kakuta niet een kans te geven. De wedstrijden die jij noemt is de perfecte gelegenheid om te zien wat ze in hun mars hebben. Chelsea kan tenslotte niet eeuwig met dit team strijden om de landstitel, het zal talenten( en die hebben ze) moeten klaarstomen voor de top.

Voor mij blijft Chelsea titelkandidaat nummer 1, omdat ze als team het meest constant spelen. Afgelopen zondag was een domper voor chelsea, maar het positieve was dat ze de betere waren en bij vlagen goed spel vertoonde. Weliswaar zaten er communicatiefouten in de verdediging, die direct werden afgestraft, maar dat zal niet iets structureels zijn. Het is en blijft de beste verdediging van de wereld.

Verder leuk en goed stuk, maar je trekt de verkeerde conclusie.

Ik weet het niet hoor de slechte resultaten liggen misschien wel daaraan, maar stel ze zouden alles winnen tot maart met hetzelfde team en raken dan oververmoeid waardoor ze wanneer de prijzen verdeeld worden punten laten liggen, ga je dan zeggen Ancelotti vergat regel 2: Rouleren.? Verder is het artikel wel goed geschreven en inhoudelijk wel juist alleen weinig vernieuwend.

Je vermeld ook nergens dat Chelsea Ronald Koeman tegen is gekomen, die is meestal wel op het station te vinden.

15 december 2009 om 20:23

Ik weet natuurlijk niet hoe Ancelotti traint met Chelsea, maar ik denk niet dat deze selectie te kampen zal krijgen met oververmoeidheid. Toen Mourinho nog aan het roer stond bij Chelsea had hij zijn 'untouchebles', 9 spelers die (mits fit) elke wedstrijd speelden. Dit waren de jaren dat Chelsea 2 jaar op rij de Pl-titel pakte, dus dat moet geen probleem zijn hoor
Ik wil ook niet zeggen dat hij altijd met 100 dezelfde selectie aan moet treden hoor, maar in de grote lijnen wel. Zoals Mourinho het deed, met 9 vaste bezettingen en 2 waar om gevochten kon worden, dat was een mooi concept. Alleen moet je misschien niet vasthouden aan 9 vaste namen, om de concurrentie te bevorderen binnen het team

hooooo hoezo kun je op je eigen stuk stemmen?! ik wou alleen sterren zien, moeten ze nog maar ff aanpassen bij VZ

Je schrijfstijl is goed en de structuur van je verhaal is helder. Dat alleen al is een prestatie.

Inhoudelijk ben ik het echter niet met je eens. De wedstrijden tegen Blackburn en Apoel hadden absoluut geen prioriteit voor Chelsea en daardoor kun je ook niet echt waarde hechten aan die resultaten. Man City is gewoon een van de lastige uitwedstrijden in het seizoen, omdat zij altijd extra gemotiveerd zijn tegen een grotere tegenstander. Ook hadden ze net daarvoor met 3-0 van Arsenal gewonnen, dus genoeg zelfvertrouwen. En ook hier had Chelsea zomaar kunnen winnen gezien de kansen.
Tegen Everton was een freaky wedstrijd. Dat Chelsea, door het gespartel van Cech, kwetsbaar is bij dode spelmomenten is bekend, maar zo extreem in een wedstrijd. Dat is bijzonder. Ik verwacht dat ze zich vanavond gewoon weer herpakken en ze blijven de absolute favoriet voor de titel. Gezien het speelschema tijdens de Afrika Cup moet ook die geen al te groot probleem vormen.
Ancelotti lijkt me trouwens een prima trainer voor Chelsea. Relativeert goed en kan met vedettes omgaan. De rest wijst zich dan vanzelf.

Reageer

Je moet inloggen om te reageren. Heb je nog geen account? Dan kun je je gratis registreren. Inloggen

Actiefste Clubexperts

Naam Aantal Gemiddelde rating

Chelsea

Stand
Actuele wedstrijden

In de wandelgangen

Zondag 18 augustus
Franck Ribéry heeft, ook na het afwijzen van PSV, over belangstelling weinig te klagen. Lees verder
X

Inloggen op Voetbalzone

Leuk dat je actief wilt zijn op de grootste voetbal community van Nederland. Voor alle mogelijkheden lees je onze FAQ.

Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
Registreren