Voetbal is emotie

Maandag, 21 juli 2014 om 22:08 door --CFC--

Een fractie van een seconde kan in een heel andere wereld resulteren. Een fractie van een seconde kan een hele natie zijn problemen ten minste tijdelijk doen vergeten. Een fractie van een seconde kan een hele supportersschare doen huilen of juichen. In het voetbal kan een fractie van een seconde ondoorgrondelijke blijdschap of een intens verdriet teweegbrengen. Winnen en verliezen zijn twee onwezenlijke werelden die elkaar vlijmscherp kruisen.

Het teentje van Iker Casillas Fernández heeft ons allen verstijfd. Het heeft ons hart doen stilstaan en onze tongen voor een seconde lang verlamd. Het heeft ons een gevoel gegeven van onmacht en onbegrip. Het had zo mooi kunnen zijn, als Arjen Robben, een nuchtere en sociale vader van drie kinderen uit Bedum, die ene bal had afgewerkt. Had Arjen een schijnschot uitgevoerd en een halve seconde later geschoten, dan had ons kleine kikkerlandje zich allicht gekroond tot wereldkampioen. Een halve seconde betekende voor ruim tien miljoen mensen met dezelfde nationaliteit die aan hun tv gekluisterd zaten een uiterst schrikwekkende wenteling in hun emotionele gesteldheid.

De voetbalschoenen van John George Terry leken in slow motion voort te schrijden richting de befaamde maar ook beruchte penaltystip. De man met het volledig blauwe hart liep in de stromende regen van Moskou naar de stip en stond op het punt om in de finale oog in oog met onze landgenoot Edwin van de Sar de Cup met de Grote Oren naar zich toe te trekken. Elke pas die hij richting de bal zette gedurende zijn aanloop deed vele Chelsea fans en mij onze adem inhouden. Op het moment dat zijn lichaam de stabiliteit verloor bekroop in een fractie van een seconde iedere Chelsea fan al de angst. In zijn glijpartij slaagde hij erin de bal nog wel op goal te krijgen. Maar tevergeefs, de bal spatte uiteen op de Russische paal en deed vele Chelsea fans intense pijn. Wat het wellicht nog hartverscheurender maakte is dat de goalie van Manchester United de verkeerde hoek indook. Als de bal ook maar tien centimeter naar links geplaatst was, had niet Manchester United maar Chelsea de Champions League in ontvangst mogen nemen. Tien centimeter heeft hier de droom van miljoenen Chelsea fans in duigen laten vallen.

Een nieuw jaar betekent een nieuwe kans voor elke club. Zo ook voor Chelsea. Na het tweeluik met Liverpool in de kwartfinale (4-4 en 3-1), dat ik vandaag de dag nog steeds beschouw als de mooiste die ik persoonlijk gezien heb, werd Barcelona het volgende obstakel in de halve finale. Na een in mijn ogen leuke 0-0 in het Camp Nou, werd de wedstrijd op Stamford Bridge een thriller. Toen Michael Essien verwoestend de 1-0 tegen de touwen joeg, barstte de wedstrijd los. Gedurende de wedstrijd werd elke Chelsea fan steeds gefrustreerder, om het feit dat Chelsea simpelweg meerdere penalty’s had moeten krijgen. Spelers die worden neergekegeld in het 16-meter gebied, spelers die de ballen letterlijk uit het 16-meter gebied wegslaan, het mocht allemaal van de dienstdoende scheidsrechter Tom Henning Ovebro. Elke Chelsea speler was ziedend, en toen Andres Iniesta de uiterst onverdiende 1-1 binnenschoot, sloeg de woede om in onnavolgbare razernij en tranen die vloeiden als een chocoladefontein. Ik heb zelden zoveel nachtmerries gehad over een wedstrijd en ik heb zelden zoveel woede verworven na een wedstrijd. Als de scheidsrechter simpelweg eerlijk had gefloten, waren al deze emoties van onmacht en razernij niet ontstaan bij iedereen die Chelsea een warm hart toedraagt.

Al deze uiterst pijnlijke emoties gaan vreselijk diep. Maar daar waar verliezers zijn, zijn winnaars. Na jarenlange opgekropte frustratie en verdriet van de net-niet Champions League campagnes van Chelsea, beloofde 2012 de laatste reële kans te worden voor de trouwe veteranen bij Chelsea. Elke wedstrijd gedurende de campagne van 2012 heeft mij kippenvel gegeven. Het verdedigende spel was allicht niet positief, het zat wel boordevol met spanning. De wedstrijden tegen Napoli en Benfica werden beslist met geweldige apotheosen. En daar gingen we weer: wederom een halve finale tegen Barcelona. Elke speler van Chelsea was tot op het bot getergd met het oog op het verleden en de spelers leken in strijdlustige soldaten te transformeren. Dit versterkte de emoties die je als fan uit tijdens zo een wedstrijd. Na de naar het scorebord gekeken fantastische 1-0 overwinning, gaven velen Chelsea alsnog weinig kans met het oog op de return. En dit bleek terecht, na een rode kaart en een 2-0 achterstand. Maar de soms zo harde Ramires bracht iedereen wederom van de banken met een legendarische stift. Het was nagelbijten gedurende de tweede helft, want Barcelona was akelig dichtbij de 3-1.
Maar wat er uiteindelijk gebeurde, was onbeschrijfelijk. De fel bekritiseerde Fernando Torres passeerde Victor Valdés en besliste de wedstrijd. De adrenalinekick die vrijkwam bij zijn goal was onbeschrijfelijk. Alle emoties die in 2009 waren opgebouwd kwamen er hier weer uit. Tranen stroomden rijkelijk over mijn wangen, tranen die vol zaten met alles wat het voetbal in zich heeft. Tranen met blijdschap, met ontlading, met al het verdriet van de voorgaande jaren. Het waren seconden in mijn leven waarin ik geen idee had wat ik moest doen. Dit is de emotie wat het voetbal zo ongekend maakt. Dit zijn de momenten die je je hele leven lang bij je draagt en die je overbrengt op je kinderen en kleinkinderen.

Zoals Louis Van Gaal al aangaf, allicht is verliezen met 7-1 maar beter dan verliezen na het nemen van strafschoppen of verliezen door middel van een oneerlijke arbitrage. Want het centimeterwerk en die ene beslissende seconde die doorslaggevend zijn bij een gelijk opgaande stand versterken elke emotie die vrijkomt in het kwadraat.

Voetbal is een reusachtig bolwerk van geld, succes- en dramaverhalen en wereldwijde aandacht maar eigenlijk vooral van emoties. De conclusie die ik trek is dat wedstrijden die in een seconde beslist worden, de mooiste zijn.
Nou ja, mooiste… voor de winnaar dan.

Kwaliteitsbeoordeling:
Totaal 6 stemmen.
Je kunt stemmen als je een reactie hebt gegeven.
Dit document is door 770+ bezoekers bekeken.

Gerelateerd

Meer sportnieuws

19 reacties (laatste reactie door --cfc--)

Goede CE, fijne schrijfstijl, makkelijk door te lezen. Chapeau!

Geweldige Ce.
Echt leuk om die momenten nog eens terug te halen.
Voetbal kan zo mooi zijn en triest tegelijk...
Kan me nog de enorme jankbui herinneren die ik had na de tegen United verloren CL-finale.
En dan, onder notabene Di Matteo de CL in 2012 winnen. Wauw!

Super mooi en met emotie geschreven! Het ergste is als je zo dichtbij bent en dan toch verliest zoals de halve finale van PSV tege ac milan. Het jaar erop kwam ook er alles uit tege milan bij de 1-0 winst

Die wedstrijd tegen Barcelona in 2009 en die finale tegen united in 2008 vergeet ik nooit meer wat een drama was dat en gelukkig heb ik die scheidsrechter ook nooit meer een wedstrijd zien fluiten.

Mooie CE. Je hebt veel verbetert ten opzichte van je vorige CE. Bovendien is dit stuk niet eenzijdig, want je schrijft ook over een moment waar je blij mee was. Ik geef je vijf sterren voor dit stuk.

22 juli 2014 om 20:37

Allen bedankt voor de positieve reacties! Ik heb inderdaad mijn vorige artikel kritisch nagekeken en zag veel verbeterpunten. Ik ben blij dat ik er in mijn ogen in geslaagd ben om wat met deze verbeterpunten te doen.

Goeie CE, knap gedaan!

Schrijfstijl is prettig, en het is een herkenbaar verhaal, van beide kanten.

Als ik dan tóch een puntje van kritiek moet hebben is het dat je woorden als "simpelweg" maar één keer zou moeten gebruiken, áls je het al doet.

Maar da's muggenzifterij, en dat zegt alles over je stuk. Knap.

25 juli 2014 om 01:01

Allereerst bedankt, en je hebt natuurlijk volkomen gelijk. Ik heb zelf vaak dat wanneer ik echt opga in het schrijven van een stuk, ik in herhaling kan vallen qua zinsbouw of het gebruik van bijvoorbeeld voegwoorden. Vaak lees ik hier daarna overheen, dus ik geef je gelijk. Bedankt!

Erg mooi geschreven! Ik ging ff terug in de tijd en alleen de herinnering eraan was net zo pijnlijk als het moment waarop Terry uitgleed.

Super, na AA Gent is Chelsea ook één van mijn clubs die ik het allerliefst aan het werk zie . Je hebt een erg goede schrijfstijl en ik was direct mee. Chapeau!

Hulde !

Prachtige CE , je hebt een lekkere schrijfstijl dat makkekelijk wegleest

Iedere Chelsea fan zal zich de bovenstaande wedstrijden herrineren Chelsea - Liverpool was voor mij ook echt een fantastische wedstrijd niet normaal. Wat mij ook bij blijft was de zege op Manchester United wat ons de titel bezorgde met die fraaie actie van Joe Cole en zo kan ik nog wel even doorgaan met memorabele momenten van Chelsea opnoemen.

25 juli 2014 om 00:59

Precies, die fantastische momenten zijn in onze harten gegrift en we moeten deze ook zeker koesteren en blijven terughalen! Ik denk dat al deze momenten je maken tot de fan die je nu bent. Dat vind ik ook zo mooi aan al die emoties, ze hebben in mijn ogen een blijvende impact.

'Tranen als een chocoladefontein' en 'gelijk opgaande stand' of 'voetbal is een bolwerk' zijn een paar voorbeelden van taalkundige onhandigheden in je stuk. Ook vond ik het soms een beetje overdreven, zoals het beschrijven van hoe de tranen over je wangen stroomden. Verder prima te lezen stuk.

25 juli 2014 om 00:58

Dat is uiteraard een mening die je mag hebben, maar ik sluit mij hier niet bij aan. Ik hou persoonlijk juist erg van dit soort toepassingen in zinnen. Kun je mij overigens uitleggen wat er in jouw ogen niet aan klopt? Wat jij overdreven vindt, vind ik juist de rode draad van het verhaal: de emotie. Verder is het uiteraard prima dat je kritisch bent, en het is ook goed dat ik hier over na kan denken!

Ik zit nou al een tijdje te bedenken wat ik hierop moet zeggen als kritiek maar dat lukt me niet. Het is een prachtig stuk met een hele goede schrijfstijl.

Keep up the good work!

Een betere CE dan de vorige, en niet alleen qua inhoud, ook qua schrijfstijl. Keep on going.

Prachtige CE! Ik heb genoten.

Heerlijk verhaal, goede schrijftstijl en mooiste vond ik nog wel het dat al die mooie en minder mooie herinnering weer naar boven bracht.

Als ik dan toch enige vorm van kritiek moet uiten is het over dat stukje dat gaat over Chelsea en Barca in 2012, van mij mocht je het spelbeeld en de gebeurtenissen in die wedstrijd nóg uitgebreider beschrijven want dat verdient deze wedstrijd ook. Nu ik erover nadenk kan ik dit niet echt kritiek noemen maar meer een subjectieve opmerking over de mooiste/leukste/spannendste wedstrijd die ik ooit heb gezien.

Ik wil zeker meer van jou lezen.

Keep this up!

Edit: Mijn beoordeling wordt hieronder niet weergegeven, maar die is natuurlijk 5 sterren

5 augustus 2014 om 18:59

Ontzettend bedankt voor je reactie en beoordeling!

Jouw kritiek is terecht, maar het was voor mij ook een lastige afweging, omdat je niet alleen met een publiek te maken hebt dat fan is van Chelsea. Voor mensen die geen fan zijn van de club kan zo een beschrijving al vrij snel langdradig overkomen. Ik zelf schrijf natuurlijk het liefst een boek over die wedstrijd! Maar ik zal je kritiek meenemen naar mijn volgende stuk, bedankt!

Reageer

Je moet inloggen om te reageren. Heb je nog geen account? Dan kun je je gratis registreren. Inloggen

Actiefste Clubexperts

Naam Aantal Gemiddelde rating

Chelsea

Stand
Selectie
Actuele wedstrijden
 TeamPnt+/-
4.Chelsea6423
Voor de complete stand: Premier League
SpelersPositieW
M. MountMiddenvelder336
T. WernerAanvaller336
C. PulisicMiddenvelder244
T. AbrahamAanvaller226
E. MendyKeeper290
C. Hudson-OdoiAanvaller222
H. ZiyechMiddenvelder212
Voor de complete selectie: Clubpagina Chelsea.

In de wandelgangen

Dinsdag 11 mei
Tottenham Hotspur wil Davinson Sánchez komende zomer verkopen, ongeacht wie de nieuwe trainer wordt. Lees verder
X

Inloggen op Voetbalzone

Leuk dat je actief wilt zijn op de grootste voetbal community van Nederland. Voor alle mogelijkheden lees je onze FAQ.

Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
Registreren