Wycombe & ‘The Beast’: hoe een club zonder jeugdopleiding strijdt om promotie

Woensdag, 28 februari 2018 om

De hashtag ‘#IWasThereWhenBeanyScored’ zorgde begin februari even voor rimpelingen op Twitter toen Marcus Bean tegen Carlisle United in de 96e minuut zijn eerste doelpunt in 104 wedstrijden voor Wycombe Wanderers maakte. De late 4-3 van de controleur kwam na een knotsgekke wedstrijd waarin Wycombe eerst met 2-0 voor kwam, toen een rode kaart en drie doelpunten van de bezoekers incasseerde, in de 93e minuut gelijkmaakte en uiteindelijk toch met de belangrijke drie punten in de strijd om promotie naar de League One, het derde niveau in het Engelse profvoetbal, aan de haal ging.

Door Robin Bruggeman

Het in 1887 opgerichte Wycombe heeft zich, nadat het vorig seizoen nog op een negende positie in de League Two eindigde, deze voetbaljaargang in de slag om de bovenste drie promotieplekken gemeld en doet dat zonder keeperstrainer, reserveteam en jeugdopleiding. The Chairboys, met onder meer West Bromwich Albion-rechtsbuiten Matt Phillips, Kadeem Harris van Cardiff City en de anderhalf jaar geleden van Liverpool naar AFC Bournemouth overgestapte Jordon Ibe als exponenten geen onsuccesvolle opleiders, trokken in 2012 door toenemende kosten en veranderende regelgeving van de Engelse voetbalbond (FA) de stekker uit hun academy.

De FA stelde nu bijna zes jaar geleden na jaren van tegenvallende prestaties van de Engelse nationale ploeg zijn Elite Player Performance Plan (EPPP) in werking om te zorgen dat de clubs in het Engelse profvoetbal weer meer eigen, en betere spelers, gingen opleiden. In de praktijk betekenden onder meer de afschaffing van de 90-minute rule (dat jeugdspelers binnen anderhalf uur reistijd van het trainingscomplex van hun club moesten wonen), de onderverdeling van jeugdopleidingen in gradaties en de instelling van een vaste vergoeding voor spelers onder de achttien jaar oud echter dat kapitaalkrachtige clubs uit de Premier League en Championship goedkoper talenten op konden pikken bij kleinere clubs.

AFC Bournemouth-vleugelspits Jordon Ibe is een van de spelers die zijn carrière begon bij Wycombe Wanderers.

Voor elk jaar dat een speler tussen zijn negende en elfde deel heeft uitgemaakt van de opleiding van een club moet er volgens de EPPP een kleine 3.400 euro worden betaald en voor de jaren tussen twaalf en zestien 14.000 tot 45.000 euro per jaar, afhankelijk van de categorie waarin een jeugdopleiding is ingedeeld. Doordat de hoogste categorie vooral wordt gevuld met clubs uit de Premier League en enkele grote namen uit de Championship, is een talentvolle jeugdspeler van een club uit de League One of Two in theorie op zijn zestiende voor 66.000 euro op te halen, een fooi in het hedendaagse Engelse voetbal.

Wycombe bevond zich ten tijde van de invoering van de EPPP in grote financiële problemen en werd op 30 juni 2012 door de Wycombe Wanderers Supporters’ Trust overgenomen van eigenaar Steve Hayes, waardoor de club in handen kwam van een groep investerende fans. Doordat er geen geld was voor de kleine 340.000 euro die de jeugdopleiding de club ieder jaar kostte en de kans groot was dat talenten Wycombe voordat zij tonnen waard waren de rug toe zouden keren, werd er besloten helemaal te stoppen met het zelf opleiden van spelers.

“Wycombe was vanaf het begin af aan al tegen de EPPP en heeft tijdens een vergadering met andere Football League-clubs in oktober ook tegen het voorstel gestemd. Er is echter besloten hiermee door te gaan en de club gelooft dat het zeker zijn weerslag zal hebben op de manier waarop clubs in de Football League op jeugdniveau kunnen opereren”, liet de club indertijd weten middels een verklaring. In navolging van Wycombe doekten ook Herefore United en Yeovil Town in 2012 hun jeugdopleidingen op, terwijl Brentford FC in 2016 volgde en de invoering van de EPPP eveneens als belangrijkste oorzaak aanhaalde.

De overname door de Supporters’ Trust en de daaropvolgende bezuinigingen leidden tot een cultuuromslag bij Wycombe, dat in september 2012 afscheid nam van trainer Gary Waddock en Gareth Ainsworth, oud-middenvelder van verder onder meer Preston North End, Lincoln City, Port Vale, Wimbledon en Queens Park Rangers, als speler-coach voor de groep zetten. De inmiddels 44-jarige Engelsman is anno 2018 nog altijd de trainer op Adams Park en staat officieel ook nog altijd als speler-coach in de boeken.

“Ik doe nog steeds mee op de trainingen, maar ik kan de jongens echt niet meer bijhouden. Dit is waarschijnlijk het eerste jaar waarin ik heb gedacht: ‘Moet ik volgend jaar nog steeds als speler geregistreerd staan?’ Het antwoord is ‘nee’, aangezien we deze club uit een positie van chaos echt een solide basis hebben gegeven. Daar zijn we ook erg trots op”, legt Ainsworth, die aangeeft dat ‘als het echt moet’, hij wel zou spelen, uit aan The Guardian.

Ainsworth bouwde in de afgelopen jaren met vooral transfervrije buitenkansjes als Adebayo ’The Beast’ Akinfenwa, de van Queens Park Rangers overgenomen Adam El-Abd en van grotere clubs gehuurde talenten als Tafari Moore (Arsenal) en Josh Umerah (Charlton Athletic) met de hand op de knip aan een elftal dat zich met elke andere club in de League Two kan meten: “Ik geef het geld eerlijk gezegd uit alsof het van mezelf is en dat zal ik altijd blijven doen, zo ben ik ook opgevoed. Als ik iets kan besparen, geweldig. Het voelt alsof het zo hoort en ik denk dat dat ook gewoon is hoe ik ben: ik ben nooit een flamboyante verkwister geweest.”

De 44-jarige Gareth Ainsworth staat nog altijd officieel ingeschreven als speler-coach.

Ainsworth en assistent Richard Dobson zijn de enige twee leden van de staf die fulltime in dienst zijn en dat brengt automatisch extra verantwoordelijkheden voor de trainer met zich mee: “Het hebben van alleen het eerste elftal is een uniek model, maar het werkt wel”, gaat Ainsworth, die soms nog weleens terugdenkt aan de jaren van financiële chaos die Wycombe inmiddels achter zich heeft gelaten, verder. In de voorbereiding op het seizoen 2014/15 toog de trainer zelf naar eBay waar hij voor dertig pond per stuk een aantal netten voor de doelen op het trainingsveld aanschafte.

“Ik wist dat de club er financieel beroerd voor stond. Ze zeiden dat we geen bestellingen moesten indienen als het niet absoluut noodzakelijk was en ik wist dat als ik er toch eentje zou doen, hij onderop de stapel zou belanden en we misschien geen netten in de doelen zouden hebben voor de eerste dag van de voorbereiding.” De club saneerde echter verder met harde hand en heeft het inlossen van het vijfjaren plan om ‘duurzaam te kunnen bestaan in de League One’ vier jaar nadat ermee gestart werd nu voor het grijpen.

Dat daar de nodige offers tegenover hebben gestaan, moet Ainsworth maar voor lief nemen: “De hoeveelheid mensen die naar me toe komen en zeggen: ‘Mijn zoon is een goede speler, hebben jullie ook een jeugdopleiding?’, doet me pijn, erg veel pijn.” In plaats van zelf opgeleide spelers drijft Wycombe nu op een zorgvuldig samengestelde selectie, met de bonkige spits Akinfenwa als absolute blikvanger en kapstok waaraan het spel van the Chairboys wordt opgehangen.

De twee jaar geleden transfervrij van AFC Wimbledon overgenomen Beast was dit seizoen in 35 wedstrijden, verspreid over alle competities, goed voor 16 doelpunten en weet als een van de sterkste voetballers in de populaire FIFA-reeks de schijnwerpers altijd op zich gericht. Wat betreft de 35-jarige Londenaar moet in de komende maanden alles wijken voor promotie: “Zolang we promoveren hoef ik niet meer te scoren. Dat is de waarheid. Het is altijd mooi voor een doelpuntenmaker om te scoren. Ik ben een spits en die worden beoordeeld op hun doelpunten, maar het blijft ook een teamsport”, legde hij onlangs uit aan Bucks Free Press.

Of Wycombe in het geval van promotie ook volgend seizoen nog geleid wordt door Ainsworth valt te bezien, aangezien zijn prestaties ook bij andere clubs op beginnen te vallen. De naam van de trainer begon januari vorig jaar voor het eerst op te vallen toen Wycombe pas in de 89e minuut door Tottenham Hotspur uit de FA Cup werd gewipt en Ainsworth maakt met de goede prestaties in het huidige seizoen, Wycombe draait met 23 gemaakte doelpunten in het huidige kalenderjaar in die statistiek bovenin mee in het Engelse profvoetbal, stevige reclame voor zichzelf.

Barsnley meldde zich onlangs op Adams Park om de trainer te polsen over een overstap, maar Ainsworth wil voorlopig nog niet van een vertrek weten. Zijn ambities reiken echter duidelijk wel hoger dan de League Two: “Ik zou niet zomaar kunnen vertrekken. Ik wil wel hogerop als manager, maar het zou hoe dan ook een erg pijnlijke scheiding worden”, gaat de op drie na langst dienende manager in het Engelse voetbal verder tegenover The Guardian. “Dat is ook belachelijk, vijf jaar is niets. Er zijn mensen die ergens 25 of 30 jaar zitten en daar nog niet eens het langst werken.”

“Als ik over vijf jaar nog steeds bij Wycombe werk, ga ik er wel van uit dat we gepromoveerd zijn”, maakt hij wel duidelijk. Het werk op het vierde niveau heeft ook zo zijn voordelen voor de trainer, die elke maandagavond kan reserveren om te oefenen met zijn band Cold Blooded Hearts: “We proberen nu wat dingen op een cd te krijgen, dat zou echt geweldig zijn. Het zal alleen nooit de kleedkamer bereiken, neem dat maar van mij aan. Wat ik ook voor elkaar heb gekregen in de voetballerij, als ik een plaat kan maken met een paar nummers erop, zou dat net zo groot zijn.”


Poll

Denk jij dat Wycombe Wanderers volgend seizoen in de League One speelt?


Gerelateerd

Meer sportnieuws

14 reacties (laatste reactie door koos busters)

Wat dat betreft is Engeland natuurlijk wel een uniek land. Een voetbalpiramide met 4 profcompetities. Ik vind zulke verhalen van relatief kleine lokale clubs echt prachtig altijd. Dat zijn vaak clubs met oude, ietwat vervallen stadions die de charme van het voetbal uitstralen. De lower leagues zijn in mijn ogen dan ook een begrip op zich. Er wordt niet altijd even goed gevoetbald maar het straalt nog dat echte Engelse uit.
Vorige week speelde Feyenoord in de Youth League uit bij Chelsea, maar in plaats van op het trainingscomplex van Chelsea (wat ongetwijfeld hypermodern is), werd de wedstrijd afgewerkt op het complex van het nabijgelegen Aldershot Town FC. Zo'n klein stadionnetje waar er nog staantribunes zijn en waarbij de pilaren van de stand soms nog in je gezichtsveld staan. Daar kan ik dan echt van genieten.
Zelf ben ik in Engeland gelukkig nog op White Hart Lane geweest, wat ook een ongelofelijke charme heeft, en helaas nu wordt gesloopt. Een ander stadion waar ik altijd nog een keer naartoe zou willen is Craven Cottage, ook een goed voorbeeld van een klassiek stadion.
Wat betreft het Engelse voetbal en de stadions daar kan ik het boek Matchday! aanraden, gaat over een jongen die is betoverd door het Londense voetbal en naar Londense clubs gaat om daar een echte Engelse matchday te beleven.

28 februari 2018 om 02:40

Klinkt goed. Ik ga mij er eens wat beter in verdiepen. Fulham is dus een aanrader? Mij lijkt het mooi om een weekendje wedstrijden te pakken in Engeland.

28 februari 2018 om 08:52

Craven Cottage is zeker een aanrader, een en al romantiek. Ben laatst ook bij Loftus Road geweest van QPR, waar ik onderaan die 'kleine, iconische' tribune zat, ook een aanrader! Het oude West Ham en Tottenham stadion waren ook fantastisch. Arsenal vond ik leuk, maar al met al zou ik liever een potje van QPR of Fulham doen. Wembley is natuurlijk ook een beleving an sich. Weekendje wedstrijden doen in Londen zou ik écht doen als je de kans hebt!

28 februari 2018 om 07:11

'Doing the 116' van Joris van de Wier is in mijn ogen een beter boek over Engels voetbal. Hij bezocht namelijk alle clubs in Engeland. Daarnaast las ik recentelijk 'Daar waar de bal rolt' van Wouter Schollema waar ook dit soort clubs voorbij komen maar dan verspreid over heel Europa. Wanneer je dit artikel echt interessant vind dan zijn deze twee boeken wat mij betreft grote aanraders.

28 februari 2018 om 09:48

Ik denk dat jij het boek Terraces & Floodlights bedoeld, doing the 116 was namelijk zijn blog. Daarna is hij nog met een boek gekomen waarin hij een jaar lang Hearts heeft gevolgd en pas heeft hij van Middlesbrough naar Millwall uitgebracht.

Maar prachtige boeken allemaal.

28 februari 2018 om 10:20

Je hebt helemaal gelijk, bedankt voor het corrigeren!

28 februari 2018 om 07:14

Craven Cottage? Direct doen. Echt een aanrader inderdaad!

28 februari 2018 om 09:13

En waar uitwedstrijden nog echt uitwedstrijden zijn. Lekker een dagje naar de tegenstander, op je gemakkie er naar toen en vervolgens na de wedstrijdt de Pub in zonder meteen de bus in te moeten.

28 februari 2018 om 09:52

Lekker biertje drinken met supporters van beide clubs in dezelfde pub (risicowedstrijden uitgezonderd), het is een verademing om mee te maken.

28 februari 2018 om 17:15

Ik ben zelf met mijn vader naar dagenham&redbridge geweest toen ze nog in de league two speelde. Dat was ook precies zo een type stadion. Staanplekker op een kleine verhoging achter het goald en voor je eten/drinken stond er gewoon een frietkraam in het stadion met een plastic tafel waar je de mayo uit de fles mocht pakken. Een heerlijke beleving tussen de platte/cynische Britten daar.

Ook aanraders: leeds united & york city. Leeds ben ik 3x geweest, alleen de 3e keer werd de wedstrijd verplaatst dus toen zijn we met de trein naar york gegaan voor york city - notts county (met alan smith en roy carroll in de basis) prachtig oud stadionnetje, wat binnenkort (logischerwijs en tevens noodzakelijk Haha) plaatsmaakt voor een nieuw stadion. Elland road van leeds united is in 1 woord geweldig! Dat ademt gewoon voetbal en historie!

Dit is een beetje onvermijdelijk - door het beleid van het enorm uitbreiden van de jeugdopleidingen bij de grote clubs (vanuit het sentiment ‘ze moeten met al dat geld hun steentje bijdragen’) krijg je dus het verschijnsel dat ze dus allemaal talenten bij de kleinere clubs wegplukken want het aantal goede jeugdvoetballers wordt niet ineens magisch een stuk groter. Er is op zich niks mis mee dat er minder opleidingen dan clubs zijn.

Ditzelfde zie je bv in Nederland ook nu de jeugdopleidingen van AZ, Feyenoord en Ajax steeds groter worden, en beter worden in het nationaal scouten. Het Nederlandse profvoetbal heeft nou eenmaal maar een relatief beperkt aantal nieuwe spelers nodig (een stuk of 60-70 man per jaar dat is het wel) dan is het bijzonder inefficient om 35 jeugdopleidingen in stand te houden.

Reageer

Je kunt niet reageren op oude documenten.

Wycombe Wanderers

Actuele wedstrijden

35 fans
Aanvaller, 37 jaar

In de wandelgangen

Woensdag 20 november
Heel Europa zit inmiddels achter Erling Braut Haaland aan, maar Manchester United is het meest concreet. Lees verder
X

Inloggen op Voetbalzone

Leuk dat je actief wilt zijn op de grootste voetbal community van Nederland. Voor alle mogelijkheden lees je onze FAQ.

Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
Registreren