Hoe Man City met zijn ‘Disney-imperium’ uitgroeide tot rijkste club ter wereld

Zondag, 7 januari 2018 om 23:48Chris Meijer • Laatste update: 23:51

Onderzoeksbureau Soccerex bracht donderdag een lijst met de honderd rijkste voetbalclubs ter wereld naar buiten. In het onderzoek is rekening gehouden met de spelersgroep, geld op de bank, vaste activa, de potentiële investeringen door eigenaars en de nettoschuld. Niet geheel verrassend wordt The Soccerex Football Finance 100 aangevoerd door Manchester City. Met de City Football Group (CFG) hebben de Arabische eigenaren inmiddels een voetbalimperium opgebouwd dat te vergelijken is met het imperium van Walt Disney.

Door Chris Meijer

Barcelona
Toen Ferran Soriano in 2003 in het bestuur van Barcelona kwam, maakte de club nog ruim zeventig miljoen euro verlies. Met Soriano als vice-voorzitter, met de portefeuille financiën, groeide Barça uit tot een van de succesvolste en bekendste clubs ter wereld. De omzet verdriedubbelde en een miljoenenverlies werd omgezet in een winst van ruim tachtig miljoen. Soriano had nog meer plannen met Barcelona. Hij wilde franchiches openen in het buitenland, een filiaal van Barça vestigen in de Verenigde Staten. Door de groei van de wereldwijde fanbase waren clubs volgens Soriano veranderd van een ‘lokaal evenement, zoals een circus’ naar ‘globale entertainmentbedrijven, zoals Walt Disney'.

Een club die filialen in het buitenland opende, zou al snel een voorsprong opbouwen ten opzichte van de concurrentie, zo dacht Soriano. “Als je een team wil dat regelmatig kampioen wordt, moet je zorgen dat er genoeg omzet gedraaid wordt om het beste talent ter wereld aan te trekken. Dat heeft helemaal niks te maken met geluk”, schreef Soriano in zijn boek Goal: The Ball Doesn't Go In By Chance: Management Ideas from the World of Football. Hij nam een voorbeeld aan het imperium van Walt Disney en bedacht dat hij dezelfde formule toe kon passen op het voetbal. Simon Chadwick, hoogleraar sportmanagement aan de Salford Business School, verklaarde het tegenover de Financial Times als volgt: “Je kan de eerste elf niet een week naar de Verenigde Staten, een week naar China en een week naar Zuid-Afrika halen. Dus wat je kan doen, is de naam, de sponsor, het shirt en het logo meenemen naar een ander land.”

Soriano (links) neemt de Sport Business Award in ontvangst.

“Voetbalclubs zijn enorme merken, maar enorm kleine bedrijven. Een team met met een wereldwijde fanbase van vijfhonderd miljoen draait misschien een omzet van vijfhonderd miljoen euro. Dat is één euro per fan, wat eigenlijk raar is. Dat heeft ermee te maken dat mensen in pak ‘m beet Indonesië niks besteden aan hun club. Dus wat kunnen we doen? Het antwoord is vrij simpel, misschien wel te simpel. Je moet globaal, maar ook lokaal gaan. Je gaat naar Indonesië en opent een winkel”, legde Soriano uit in gesprek met the Guardian. De grote Europese club is in zijn theorie een global brand en de filialen op andere plekken zijn de local brands. Naast commerciële, heeft het ook sportieve voordelen. De filialen kunnen immers een pijplijn vormen voor talent.

De nummer één van de wereld
Bij Barcelona zag men echter niks in het plan van Soriano. “Ik pitchte het idee bij Real Madrid, maar daar was het antwoord: Je bent gek. Hetzelfde gebeurde bij Barcelona”, herinnerde Soriano zich. Na een motie van wantrouwen tegen het bestuur van president Joan Laporta stapte Soriano samen met zeven andere bestuursleden op bij Barça. De Catalaan verdween in eerste instantie uit de voetbalwereld en stond tussen 2009 en 2012 aan het hoofd van Spanair, maar die luchtvaartmaatschappij ging failliet. Martin Edelman, een advocaat uit New York en onderdeel van het bestuur van Manchester City, wilde Soriano en zijn ideeën terug lokken naar de voetbalwereld. In eerste instantie had hij geen oren naar een dienstverband bij the Citizens. Bij het horen van de naam Manchester dacht hij direct aan de glamoureuze stadgenoot Manchester United en hij noemde eigenaar Sheikh Mansour bin Zayed al-Nahyan ‘het stereotype van een rijke eigenaar’. In zijn boek schreef hij zelfs dat er bij Manchester City ‘irrationeel geïnvesteerd’ werd.

Langzaam maar zeker groeiden beide partijen na ontmoetingen in Parijs, Abu Dhabi en Manchester echter naar elkaar toe en ze ontdekten dat ze gedeelde interesses hadden. Sheikh Mansour overtuigde Soriano dat hij een plan voor de langer termijn had. Manchester City moest de grootste voetbalclub ter wereld worden, een positie die daarvoor in handen was van clubs als Real Madrid, Barcelona en Manchester United. “En als ik bedoel nummer één, bedoel ik niet nummer twee of drie”, verzekerde Soriano, die op 1 september 2012 definitief aan de slag ging bij Manchester City. The Citizens waren net kampioen van Engeland geworden, een titel die de Abu Dhabi United Group onder leiding van Sheikh Mansour een slordige één miljard euro had gekost. Toen de Arabieren in 2008 arriveerden in Manchester, wilden ze iets unieks neerzetten. Onder leiding van de Thaise zakenman Thaksin Shinawatra was Manchester City op sterven na dood.

Manchester City viert in 2012 het eerste kampioenschap sinds de komst van de Arabieren.

Het geld in Abu Dhabi lijkt dankzij de olie oneindig, maar in de Verenigde Arabische Emiraten houdt men er al rekening mee dat het vloeibare goud een keer op raakt. Als dat moment aangebroken is, moet er op een andere manier geld verdiend worden. Er wordt geïnvesteerd in vliegtuigmaatschappijen, banken, warenhuizen en dus ook voetbalclubs. Van de arbeidersclub die Manchester City vroeger was, is inmiddels weinig meer over. Maar met het geld uit Abu Dhabi werd de club in 2012 wel voor het eerst sinds 1968 weer eens kampioen van Engeland. Er zullen genoeg supporters zijn die hun ‘oude’ Manchester City terug willen, dat successen vierde op het oude Maine Road. Maar de realiteit is: succes trekt ook de nodige supporters aan. Sheikh Mansour was nog niet tevreden toen the Citizens vier jaar na zijn entree de Premier League wisten te winnen.

Het echte werk
De club leed een verlies van 230 miljoen euro toen er een omzet van slechts 90 miljoen werd gedraaid, maar de rode cijfers werden met de flinke investeringen uit de Emiraten weggewerkt. Nadat Manchester City eenmaal de Champions League gehaald had, begon het echte werk. Inmiddels draaien the Citizens een omzet van circa 450 miljoen euro en kan de club bijna zijn eigen broek ophouden, zonder het geld uit Abu Dhabi. Bij de club is men er volgens the Guardian van overtuigd dat de financiële groei van de club in de toekomst bestudeerd zal worden op business schools: men acht het dusdanig opmerkelijk is dat een voetbalclub die miljoenenverliezen lijdt zo snel kan veranderen in een winstgevende organisatie. Vanaf het begin was dat de bedoeling, want de Arabieren hadden Manchester City niet alleen voor het succes gekocht. “Als je het puur zakelijk bekijkt, is Premier League-voetbal een van de beste entertainmentproducten ter wereld”, liet Sheikh Mansour weten in een van zijn weinige publieke statements.

Het imperium van CFG. Girona en Atlético Torque staan niet op dit kaartje, evenals de clubs, zoals NAC Breda, waarmee het innig samenwerkt.

“Abu Dhabi doet dit niet omdat ze van Manchester houden. Ze doen dit om op andere plaatsen winst te maken dan de olie- en gassector, omdat die over tien, twintig of vijftig jaar weg kan zijn”, stelde professor Chadwick. Manchester City moest gaan winnen zonder dat de Arabieren ieder jaar de portemonnee hoefden te trekken. Onder supervisie van Sheikh Mansour en voorzitter Khaldoon al-Mubarak mocht Soriano gaan bouwen aan een winstgevend imperium, het ‘Coca-Cola van het voetbal’. Twee dagen nadat de Spanjaard begonnen was als algemeen directeur bij Manchester City, stapte hij uit het vliegtuig in New York. Met een bedrag van circa tachtig miljoen euro kocht hij een plek in de Amerikaanse Major Leage Soccer (MLS). De New York Yankees werden voor twintig procent eigenaar van New York City FC, zodat de club het stadion van de wereldberoemde honkbalclub kon gebruiken. Essentieel, want New York City FC moest een speelplaats in het centrum van de stad hebben en dat kon op een andere manier niet gerealiseerd worden. Zo opende Manchester City in 2013 officieel zijn eerste overzeese filiaal.

Uitbreiden
“Ons merk is perfect, want het is ‘City’. Dat kan je achter iedere stad plakken”, zei Soriano. In 2014 werd de City Football Group opgezet, waaronder alle clubs zouden vallen. In 2014 werd Melbourne Heart, zoals de club destijds heette, daaraan toegevoegd. Sinds 2015 is CFG de volledige eigenaar van deze club, die nu Melbourne City heet. “Het is alsof je een kleine start-up bent en Apple je overneemt”, aldus Scott Munn, algemeen directeur van de Australische club. Jeremy, supporter van Melbourne City, gaf tegenover These Football Times toe dat de club sindsdien vooruit is gegaan. “Maar het is nog niet genoeg geweest om de A-League te winnen. Alle clubs van CFG moeten de beste zijn, zodat Manchester City er beter van wordt. Ze gebruiken het voetbal als industrie, om op die manier meer geld te verdienen en de Premier League te winnen. Ik ben tegen het moderne voetbal en haat dat we onderdeel van CFG zijn. Hadden ze ons maar nooit gekocht.”

Ondertussen was met het geld uit Abu Dhabi een ultramodern trainingscomplex in Manchester neergezet: de Etihad Campus. “Dit is een ‘koop of maak’ uitdaging. Je kan nauwelijks kopen op de markt, dus je moet het maken. Dat betekent dat je veel geld uitgeeft aan jeugdopleidingen, trainers en transfers van jonge spelers. Je investeert bij wijze van spreken honderd miljoen in tien spelers, dus er hoeft er maar één honderd miljoen waard te worden om quitte te spelen”, verklaarde Soriano. In 2014 kocht CFG, dankzij sponsor Nissan, een aandeel in het Japanse Yokohama F. Marinos en in april 2017 werd ook het Uruguayaanse Atlético Torque toegevoegd aan de groep. Men rekende uit dat vanuit Uruguay relatief de meeste voetballers worden geëxporteerd, terwijl het ook belangrijk was om een filiaal in Zuid-Amerika te hebben.

Sinds augustus 2017 maakt ook het Spaanse Girona officieel deel uit van de CFG, dat voor 44,3 procent eigenaar is van de Spaanse club. Een ander gedeelte van Girona is in handen van Pere Guardiola, de broer van City-manager Josep. Afgelopen zomer maakten direct vijf spelers op huurbasis de overstap naar Spanje. Daarnaast heeft de CFG nog innige samenwerkingsverbanden met clubs als NAC Breda, Atlético Venezuela, San Antonio FC en de Ghanese Right to Dream Academy. De gedachtegang van Manchester City is simpel: fans van New York City FC, Melbourne City of Yokohama F. Marinos worden zo ook fans van Manchester City, wat ervoor zorgt dat de sponsors in het Etihad Stadium vanuit de hele wereld op televisie worden bekeken. CFG is overigens nog niet klaar met het openen van filialen. Soriano is ervan overtuigd dat voetbal op termijn overal ter wereld de populairste sport zal worden, ook in bijvoorbeeld India en de Verenigde Staten. CFG bekeek mogelijkheden in Zuid-Afrika, Vietnam en Maleisië en is bezig met China, waar het kans ziet om miljoenen kinderen te leren voetballen met voetbalscholen. Het laat zien dat CFG niet alleen geïnteresseerd is in voetbalclubs, maar in de gehele sector.

Development Gap
Maar de commerciële belangen zijn niet de enige reden dat Manchester City aan een immens imperium werkt. CFG beheert direct en indirect 267 voetballers, van wie er bijna 100 onder contract staan bij Manchester City zelf. “Entertainment en de clubs runnen is het eerste doel, spelers ontwikkelen is het tweede doel. We globaliseren het Barcelona-model”, sprak de algemeen directeur van Manchester City. Want hoe getalenteerd sommige spelers in de jeugdopleiding van the Citizens ook zijn, op hun zeventiende of achttiende krijgen ze allemaal te maken met hetzelfde probleem: iets wat men bij City het development gap noemt. Ze hebben regelmatig speeltijd nodig, maar de Engelse beloftenteams spelen in een aparte competitie en die is niet goed genoeg om de spelers op de juiste manier te ontwikkelen. De reserveteams van clubs als Barcelona, Real Madrid en Bayern München spelen op het derde of vierde niveau van de voetbalpiramide en dat is volgens Soriano de reden dat zij meer talent voortbrengen. “Een getalenteerde jongen kan dan bij het eerste trainen en zijn wedstrijden spelen in het tweede, waar je moeilijke wedstrijden hebt en soms voor dertigduizend man speelt.”

De enige uitweg als Engelse club is dan om spelers te verhuren, maar dan heb je als club geen invloed meer op hun ontwikkeling. Het beste voorbeeld hiervan is Chelsea, dat 30 spelers uitgeleend heeft aan 24 verschillende clubs. De clubs in het web van de CFG werken allemaal op exact dezelfde manier. “In dit systeem controleren we exact wat ze doen. De coaching is precies hetzelfde, de speelstijl is precies hetzelfde. Natuurlijk spelen alle clubs niet exact hetzelfde voetbal, want dat heeft met kwaliteit te maken. Je kan in New York vanwege de spelers niet hetzelfde voetbal spelen als in Manchester. Alle clubs hebben dezelfde filosofie, wat we ‘mooi voetbal’ noemen: offensief spelen, balbezit hebben, kansen creëren en doelpunten maken. Het niveau is verschillend, maar de filosofie is hetzelfde”, legde Soriano uit. Met name het toevoegen van Girona tot het web is erg belangrijk geweest, want die club wordt gezien als het laatste voorportaal voor het eerste elftal van Manchester City. Als een speler uitblinkt in LaLiga, mag hij klaar worden geacht voor het eerste elftal van the Citizens.

Mooy in het shirt van Melbourne CIty FC. Hij wordt vaak aangehaald als voorbeeld van de manier hoe CFG geld verdient aan spelers.

Daarnaast werken de clubs in het web van de CFG ook op een andere manier samen. Als een speler in New York een gecompliceerde hamstringblessure oploopt, wordt er bijvoorbeeld gebruik gemaakt van de expertise in Manchester. Wanneer een tegenstander van Melbourne City een bijzondere vrije trap of corner gebruikt, worden de videobeelden direct doorgestuurd naar Guardiola. Coaches, scouts, dokters, fysio’s en zelfs persmedewerkers worden onderling gedeeld. Als een scout van Manchester City ergens een interessante spelers tegenkomt voor een van de andere clubs, worden die bevindingen gedeeld. Zo werd Quenten Martinus bij het Roemeense FC Botosani ontdekt door een scout van the Citizens, die de naam van de vleugelaanvaller doorgaf aan Yokohama F. Marinos. Daarnaast wordt het web van clubs, uiteraard, gebruikt om winst te maken. Voorbeeld hiervan is Aaron Mooy, die door Manchester City voor circa 450.000 euro overgenomen werd van Melbourne City. In Manchester kwam hij nooit aan spelen toe en Huddersfield Town nam hem na een huurperiode voor twaalf miljoen euro over. Het is een goed voorbeeld van hoe CFG winst kan maken door te schuiven met spelers.

Kritiek
Het beleid van Soriano heeft van Manchester City weliswaar de rijkste club ter wereld gemaakt, toch is er de nodige kritiek. Professor Stefan Szymanski van de Universiteit van Michigan zei tegenover de Financial Times dat het beleid van Soriano slechts ‘marginale voordelen’ oplevert en dat de kans bestaat dat CFG zijn hand overspeelt door teveel clubs op te kopen, waardoor het de aandacht niet meer kan verdelen. Hij noemde het beleid risicovol. “Maar als je de bankrekening van Sheikh Mansour hebt om op terug te vallen, waarom zou je dan niet dit beleid voeren? Wat heeft Soriano te verliezen? Je gokt met andermans geld, je kan zomaar de jackpot pakken”, aldus Szymanski. Daarnaast gebruikt Sheikh Mansour Manchester City om het niet geheel vlekkeloze imago van de Verenigde Arabische Emiraten op te vijzelen, iets waar mensenrechtenorganisaties niet blij mee zijn.

De recordaankopen van Manchester City.

De CFG springt op een creatieve wijze om met de regels, zo stellen critici. Zo voldeed Manchester City niet aan de Financial Fair Play-regels, maar de boete van zestig miljoen euro werd zonder problemen overgemaakt naar de UEFA. Etihad, de luchtvaartmaatschappij uit Abu Dhabi, verbond zich voor een bedrag van 450 miljoen euro voor een periode van tien jaar als sponsor aan Manchester City, iets wat door Juventus-voorzitter Andrea Agnelli werd bestempeld als ‘financiële doping’. Daarnaast schuwen the Citizens er niet voor om hoge transfersommen op tafel te leggen. Volgens José Mourinho, die in transferperiodes ook niet bepaald zuinig is, is daar door de andere clubs weinig tegen te doen, zo zei hij tegenover diverse Engelse media. “Manchester City koopt backs voor de prijs van aanvallers.”

Ook Javier Tebas, voorzitter van LaLiga, leverde stevige kritiek op de uitgaven van clubs als Manchester City en Paris Saint-Germain. “De salarissen worden hoger, er is meer geld op de markt. Deze clubs lachen om het systeem. Ze zijn gesnapt terwijl ze aan het pissen waren in het zwembad, dit kunnen we niet tolereren”, aldus Tebas, die vond dat de UEFA de financiën van Manchester City eens flink door moest lichten. Soriano wijdde de torenhoge transferbedragen op de transfermarkt zelf aan de verwachtingen van de fans. “De industrie groeit en dat komt door de klanten, de fans dus. Zij willen goed voetbal zien en zijn bereid daar voor te betalen. Dus clubs hebben meer geld te besteden, maar het aantal topspelers per jaar verandert ondertussen niet.”

Iets wat de uitspraken van Mourinho en Tebas ook verraadt, is dat de gevestigde orde in het voetbal langzaam bang begint te worden voor de dominantie van clubs als Manchester City. Sir Alex Ferguson noemde Manchester City in 2011 nog de Noisy Neighbours, maar die luidruchtige buren zijn dit seizoen ongenaakbaar in de Premier League. Manager Guardiola was een belangrijke spil in de plannen van Soriano, die even geduld moest hebben voordat de oefenmeester naar Manchester kwam. De Spanjaard moest in Manchester een herkenbare, attractieve filosofie doorvoeren, geïnspireerd op Barcelona en de denkwijze van Johan Cruijff. Het doel is om één keer in de vier jaar de Champions League te winnen, iets waar het vermogende Manchester City voorlopig nog niet in geslaagd is. Als dat lukt, heeft de CFG de verhoudingen in de voetbalwereld definitief omgegooid, zo weet Soriano: “Hoeveel bedrijven die in 1917 actief waren op de beurs in New York bestaan nog steeds?”


Poll

Vind jij dat Manchester City een goed beleid voert?


Gerelateerd

Meer sportnieuws

32 reacties (laatste reactie door magistra)

Mooi en duidelijk artikel waarbij wel degelijk wordt aangegeven dat er goed beleid is bij City. Uiteraard door een sjeik, anders is dit niet mogelijk, maar er zijn veel spelers die hier ook van profiteren alsmede City zelf. Het lijkt zelfs op Football Manager in het echte leven haha...

Heel leuk stuk om te lezen. Al had ik het ook leuk gevonden om nog meer details/diepte over de managementfilosofie en hoe het voorheen ging te lezen. Maar dan moet ik Soriano's boek gaan lezen denk ik.

Ik ben benieuwd naar de redenen voor RM en Barca om het af te wijzen, behalve dat het een beetje indruist tegen 'het systeem'. Als je voor 150 miljoen een speler koopt, lijkt mij het risico om een club voor de helft te kopen en daar merkexpansie en talentgroei door te bewerkstelligen, veel minder groot.

Ik vind het heel jammer dat het gebeurd, ook omdat wij aan de andere kant van de medaille zitten, maar je kunt het ze niet kwalijk nemen dat ze het beste willen. Net als de rest van de wereld.

7 januari 2018 om 09:35

In het artikel lees je dat deze tactiek risicovol is en nu voornamelijk is uit te voeren door iemand met hele diepe zakken. Barca en RM hebben geen vermogende sjeik en het is daardoor lastig om het Disney model het uit te voeren.

7 januari 2018 om 10:44

het genoemde risico is het verdelen van de aandacht, dat kan je best eenvoudig tackelen door een extra poppetje in te huren. Die financiele mogelijkheid heeft Real Madrid en Barcelona (en tig andere clubs) ook wel.

7 januari 2018 om 20:41

Dat is alles waar tegenwoordig om draait.. Geld geld geld.. Een bijvoorbeeld Liverpool kan ook alleen zo worden als een oliesjeik een half miljard investeert

7 januari 2018 om 10:39

Door het financiële risico. Als een Barcelona of Real franchise faalt, raken die clubs miljoenen kwijt die ze zelf terug moeten verdienen. In het geval van City ligt het financieel risico bij de sjeik die vam gekkigheid niet weet wat hij met zijn geld moet doen.

7 januari 2018 om 14:32

Dat zeg je nu wel, maar dit artikel laat juist iets heel anders zien. Ze weten juist hartstikke goed wat ze met het geld moeten doen. Ze weten dat die olievoorraad eindig is en willen financiële zekerheden inbouwen door in voetbalclubs te investeren. Dat noem ik geen gekkigheid, maar verstandig investeren. Al moet er op den duur wel een winst uitkomen die op de lange termijn gewaarborgd kan blijven.

Leuk om te lezen, maar gezien de record aankopen overzicht op het eind misschien al weer achterhaald??? Het is niet de vraag of City meer dan 150 Miljoen voor een speler gaat bieden, maar wanneer

7 januari 2018 om 08:55

Vergeet niet dat alleen City dat doet.. maar alle topclubs... psg met neymar.. barca met coutinho... real madrid met bale... dit is tegenwoordig blijkbaar nodig om in de top mee te draaien..

7 januari 2018 om 10:17

Waarom? In de tekst staat eigenlijk dat ze het aantrekken van hele goede spelers op termijn als te duur beschouwen. Liever 10 talenten dan 1x 100miljoen uitgeven.
Met een basis van:
Moraes (24), Stones (23), Mendy (23), de Bruyne (26), Bernardo Silva (23), Sterling (23), Sane (21) en Gabriel Jesus(20) kunnen ze de komende 8-10 jaar wel vooruit.
Otamendi (29), Walker (28), Danilo (28), Gundogan (28) en Aguero (29) kunnen ook zeker nog wel 4-5 jaar mee.
Kompany (31), Silva (31) en Fernandinho (32) zijn de enige spelers die echt op korte termijn vervangen moeten worden. Phoden (17) lijkt mij degene die klaar gestoomd wordt voor de opvolging van Silva. Vervanging voor Kompany lijken ze druk naar op zoek, maar daar laten ze een megaprijs als bij van Dijk schijnbaar wel voor lopen. En Fernandinho's positie zal ongetwijfeld aangevuld en op termijn vervangen gaan worden door Monaco's Fabinho (24). Die zal vast ook ergens rond de 50miljoen kosten.
Ik zie ze in de nabije toekomst hun transferrecord ook wel breken, maar ik verwacht niet dat ze op korte termijn die 150miljoen aantikken.

7 januari 2018 om 09:24

Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst. Een mooie historie is natuurlijk prachtig, maar blijkbaar niet noodzakelijk om een van de grootste clubs van de wereld te worden en het mooiste voetbal te spelen. Voetbal is entertainment en ik kijk liever naar het beste entertainment dan naar een club die vroeger het beste entertainment had. En je opmerking over als ze geen geld hadden ze waren afgegleden naar het niveau Coventry City lijkt me totaal irrelevant. Als mn tante mn oom was had ze een andere fiets, maar dat is ze niet.

7 januari 2018 om 09:30

Het spel is niet alleen entertainment vs afbraakvoetbal. Er zijn meerdere manieren om te schaken.. Mooiste entertainment vindt ik als de grote instanties het verliezen van de kleine. Zoals bv Leicester deed.

7 januari 2018 om 14:41

Jazeker, maar dat is zo mooi omdat het zelden gebeurd. En het gebeurt zelden, omdat het niet voor niets kleine clubs zijn. Als dat ieder jaar zou gebeuren, zou dat betekenen dat er geen kleine en grote clubs meer zijn, dus voor wie ben je dan?

Leicester heeft het onmogelijke gepresteerd. Maar van mij mag dat de komende 20 jaar niet meer gebeuren. En tegen die tijd mag het dan weer een keertje voorkomen. In de tussentijd hoop ik dat het mooiste voetbal (aanvallend, maar ook rationeel wanneer nodig) wint.

7 januari 2018 om 10:24

History is het verleden, dat is geschiedenis, dat is voorbij voor eeuwig en altijd ....het is alsof je in een fotoalbum van je overleden grootouders aan het kijken bent en terug denkt aan die mooie tijden, maar eens je dat album toe doet, blijken die grootouders nog steeds overleden.....
Enkel de toekomst telt en zoals de realiteit duidelijk maakt is het heden totaal maar dan ook totaal.... anders als het verleden .....en wie zich daar niet aan aanpast , gaat ten onder....

7 januari 2018 om 11:01

History is your future. Geschiedenis bepaalt tot wat je bent en zal daardoor bijdragen aan hoe je in de toekomst zal handelen. City zal altijd geassocieerd worden met de sjeik en niet eigen opbouw door verdienen en sportieve prestaties.

7 januari 2018 om 11:23

De eerste Europese finale gespeeld tussen real en Stade Reims in 1959 is toch een belangrijk history fact zou ik zeggen.
Het is tevens ook het bewijs dat history niets te maken heeft met the futures.....
Real heeft het gezien zijn centrale ligging in Spanje en goed bestuur tot een instituut kunnen verheffen in het voetbal.
Stade Reims heeft nadien in alle lagere divisies van het Franse voetbal gespeeld en heeft niet kunnen bevestigen.
Zo zie je maar dat je enkel door goed inzicht, hard werken en innovatie tot succes kan komen en niet door even terug te kijken in de geschiedenis boeken!

7 januari 2018 om 12:08

Vergeet de politiek niet bij real

7 januari 2018 om 11:10

Ik kom sinds eind jaren ‘80 bij City. Ook toen hadden ze al een flinke fan base. Zo wilde ik een keer naar een wedstrijd tegen Tranmere Rovers. Tranmere.. Heb je meteen een idee welke divisie ze speelden. Maar helaas, uitverkocht. Waarom zouden ze afgegleden zijn tot niveau Coventry? Afgelopen jaren zijn er wel meer “kleine” clubs onhoog geklommen. Zoals Swansea en Watford. Veel City haters komen vaak met de opmerking dat City in de laatste wedstrijd voordat ze werden overgenomen met 8-1 verloor van Middlesbrough. Dat klopt, een afgang.. maar datzelfde seizoen wonnen ze uit en thuis van United. Dat vergeten ze dan vaak even te melden.

7 januari 2018 om 11:10

Ik kom sinds eind jaren ‘80 bij City. Ook toen hadden ze al een flinke fan base. Zo wilde ik een keer naar een wedstrijd tegen Tranmere Rovers. Tranmere.. Heb je meteen een idee welke divisie ze speelden. Maar helaas, uitverkocht. Waarom zouden ze afgegleden zijn tot niveau Coventry? Afgelopen jaren zijn er wel meer “kleine” clubs onhoog geklommen. Zoals Swansea en Watford. Veel City haters komen vaak met de opmerking dat City in de laatste wedstrijd voordat ze werden overgenomen met 8-1 verloor van Middlesbrough. Dat klopt, een afgang.. maar datzelfde seizoen wonnen ze uit en thuis van United. Dat vergeten ze dan vaak even te melden.

In een eerder artikel zei ik al eens dat Geldt niet alles bepalend is, maar wel enorme invloed heeft op het creëren van een club van het formaat City. Op dit moment kan in elk geval geconcludeerd worden dat City huizenhoog boven alle andere Engelse clubs verheven is op gebied van resultaten dit seizoen. Het aantrekken van Guardiola vind ik ook heel verstandig. Niemand kan ook zeggen dat het met alleen afbraakvoetbal is gelukt. Op het moment kan ik alleen maar complimenten geven voor de weg die ze zijn ingeslagen.

Interessant artikel en vanuit een business-oogpunt zeker de moeite waard je verder in deze materie te verdiepen. Bekeken van een perspectief dat puur is gericht op voetbal ben ik hier verder niet echt van onder de indruk, er wordt vaak de vergelijking met Barcelona gemaakt, die gaat voor mij totaal niet op. City speelt nu sinds een maand of vijf eindelijk het voetbal dat enigszins in de zogenaamd Cruijf-filosofie valt te categoriseren maar doorstroom van eigen jeugd zie ik nog niet. Dit terwijl de club tientallen talenten heeft overgenomen van overal over de wereld het afgelopen decennia.

Hiernaast vind ik ook vrij lastig om dit City los te zien van al die jaren dat er geen succes was en voor honderden miljoen nieuwe spelers werden gekocht, weer verkocht, nieuwe gehaald, weer geen succes, weer verkocht en wederom kwam er dan een nieuwe lading met spelers. En nu omdat ze dus sinds zes maanden aanvallend en attractief voetbal spelen moeten we de club omarmen? Iets wat veel mensen trouwens wel ineens blind lijken te doen. Nee, ik doe daar niet aan mee. Ik vind het voetbal heel tof om te zien, de moeite waard. Knap hoe Pep het heeft neergezet, maar de club zelf en hoe alles tot stand is gekomen is simpelweg met geld smijten en heeft weinig met voetbal te maken.

7 januari 2018 om 10:41

Dat ben ik aardig met je eens!

Wat mij het meest stoort is de totale ontwrichting van de transfermarkt door te denken: we kopen 100 jeugdspelers en als er 2 doorbreken dan is dat financieel voordelig. Logisch omdat het mag binnen de huidige regels, maar daar zou de FIFA of UEFA echt iets aan moeten doen om de verhoudingen enigszins te herstellen.
zorg dat clubs maximaal 30 spelers onder contract hebben en dus niet alles en iedereen maar kunnen verhuren! Met satelliet clubs als City heeft kunnen ze er nog wel in enige mate onderuit komen, maar zo ga je dat probleem al erg tegen.

dat men wereldwijd naar de PL kijkt en ze hun naam extreem commercieel uitbuiten kan je ze moeilijk kwalijk nemen.. dat ze los van de sjeik zo tientallen keren meer verdienen dan clubs in NL is niet tegen te gaan en dat gat moet je enigszins accepteren. Maar dat met hagel schieten met jeugdspelers en er een of twee uiteindelijk laten doorbreken daar kan met regels gewoon wat aan gedaan worden.

max 30 spelers onder contract. de echte topspelers die ze dan aankopen als directe versterking worden dan ms nog wel duurder, maar de markt daaronder wordt weer veel toegankelijker. Ze kunnen dan alleen echt gerichte aankopen doen ipv te kopen met de hoop dat het iets wordt en om je concurrentie voor te blijven

7 januari 2018 om 12:06

@dejan

"dit terwijl de club tientallen talenten heeft overgenomen van overal over de wereld het afgelopen decennia."

Lees het gedeelte over Aaron Mooy en je weet waarom ze zoveel talenten overnemen. Voor een habbekrats aantrekken en als ze niet slagen alsnog met winst doorverkopen. Zoals het artikel al vermeld, het zijn gewoon bedrijven, onder de noemer voetbal.

8 januari 2018 om 13:47

Dat is zijn hele punt juist, bedrijfsmatig is het interessant, maar puur voetbalgericht heeft dit beleid heel weinig opgeleverd.
Welke talenten komen nou echt uit de jeugd door en krijgen kans op speeltijd? Vrijwel niemand, terwijl je als club tientallen talenten van over de hele wereld binnenhaalt.
Back-ups worden voor miljoenen gehaald, terwijl je daar jonge spelers ook meer kansen zou kunnen geven.
Wellicht dat dit onder Guardiola meer gaat worden, maar tot dusver heeft dit City voor het voetbal nog heel weinig opgeleverd.

Ik vind het maar niks allemaal, al die Arabische sjeiks die dik zitten te investeren in onze westerse wereld. Hun handjes zitten dadelijk overal in en dat is best gevaarlijk op lange termijn.

Van City zal ik ook nooit fan worden. Zet een united ernaast dat door middel van vroegere sport prestaties mede hun imperium hebben opgebouwd. Dat vind ik mooi van een middenmoter uitgroeien tot een wereldclub... andere kant is een CL enkel tussen 4 clubs ook niets aan.

Maar de manier waarop is gewoon lachwekkend natuurlijk, ow een verlies nou poetsen we maar weer even weg. En dan is er een poll voor het beleid.... serieus? Zo kan elke pannenkoek natuurlijk wat opstarten. Zo zie je zat verwende gastjes een bedrijf opstarten met papa zijn geld om eerst verliezen goed te maken, ja dan is het niet moeilijk he.

Vreselijk deze club,zo kan IEDEREEN met geld het doen dus.heeft niets meer met voetbal te maken.maar ok gelukkig ben ik voor bayern,hebben ook veel geld máár dat is EIGEN geld!!!

Het is hoog tijd dat het langzamerhand is doorgedrongen tot de arrogante sportjournalisten in Nederland dat de oliesjeiks uit de Emiraten geen idioten zijn die voetbalclubs opgekocht hebben als speeltje. Het was echt van de zotte dat simpele journalisten met een HBO opleiding van het niveau Hanzehogeschool dachten te weten dan sjeiks die hun opleidingen gevolgd hebben op Harvard, Stanford, Cambridge en Oxford voor de lol met geld zouden smijten, in een tijd dat het duidelijk is dat fossiele brandstof geen eeuwig leven is beschoren. Buiten het feit nog dat de grote Amerikaanse sporten American football, honkbal, basketbal en ijshockey ons ruim 20 jaar geleden als geleerd zouden moeten hebben dat sport commercieel big business is. Zo zie je maar dat betwetende Nederlanders niet verder kijken dan hun neus lang is.

8 januari 2018 om 00:19

Jaja allemaal leuk want ze doen het ook allemaal alleen toch? Wat een grap, daar staan tientallen personen omheen die alles bekijken en regelen. Het is net als politiek, er zit 1 minister bovenaan en die krijgt meerdere rapporten en daar moet die een ja of nee uithalen voor zijn belissing.

Voor mij blijft het vreemd dat een gardiola de pers gebruikt voor mensenrechten in Catalonië, maar zelf geen probleem heeft het geld aan te nemen en uit te geven van de van de Emiraten waar de mensenrechten er nog veel slechter aan toe zijn.

Reageer

Je kunt niet reageren op oude documenten.

Manchester City

Stand
Selectie
Actuele wedstrijden

872 fans
Coach, 42 jaar

In de wandelgangen

Zaterdag 24 juli
Een merkwaardige wending rond Goran Pandev. Lees verder
X

Inloggen op Voetbalzone

Leuk dat je actief wilt zijn op de grootste voetbal community van Nederland. Voor alle mogelijkheden lees je onze FAQ.

Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
Registreren