Supporters om je heen

In het van nostalgie doordrenkte nummer Oh oh Den Haag van Harry Jekkers, mijmert deze over hoe hij vroeger met zijn vader naar ADO ging kijken in het Zuiderpark. “Een warme worst, supporters om je heen.” Het Zuiderparkstadion is er niet meer, zoals wij ook afscheid hebben moeten nemen van de Alkmaarderhout, De Meer, Monnikenhuizen, Oosterparkstadion en nog meer stadions. In plaats van een warme worst eet de supporter nu een loempiaatje met saus uit een kartonnen bakje dat hij afrekent met een plastic kaartje waar zoiets als ‘Arena’s’ op staan. Alle reden dus om met weemoed terug te kijken op die goede oude tijd. Of toch niet?

/

De essentie zit in het tweede deel van het zinnetje uit de liedtekst: supporters om je heen. Als het gaat om het waarnemen van de actie kun je discussiëren over de beste manier om een wedstrijd te volgen. Als het echter de beleving en de sfeer betreft, gaat er niets, maar dan ook werkelijk niets, boven het bijwonen van een wedstrijd in een stadion. Het begint al met de tocht erheen. Naarmate je dichter bij je eindbestemming komt, neemt het aantal mensen dat eenzelfde shirt draagt als jij, hand over hand toe. Bij de ingang sta je met je kaart in de aanslag dicht op elkaar gepakt in gezamenlijke opwinding over wat er gaat komen, te wachten tot je naar binnen mag. Dan de trappen op en je plekje opzoeken, bladeren in het wedstrijdboekje, de spelers toezingen die de warming-up doen en met je medesupporters de opstelling doornemen.

Vervolgens wordt de tune ingezet die de intocht van de spelers en de scheidsrechters inleidt, zingen we gezamenlijk uit volle borst het clublied en gaat het spektakel van start. Alle emoties die voetbal kunnen oproepen borrelen bij je naar boven, maar je deelt ze met duizenden mensen om je heen. Je boosheid kun je wegschreeuwen in een kabaal dat tot buiten de stad hoorbaar moet zijn, je blijdschap kun je de vrije loop laten in een wilde dans die het beton laat golven omdat jij niet de enige bent die staat te springen. En in de tussentijd mopper je hardop over een foute pass, een speler die als een natte krant speelt en de scheidsrechter die zoals gewoonlijk op de hand van de tegenstander is of anders wel gewoon blind. Om je heen wordt instemmend mee gebromd.

Natuurlijk is het niet altijd een feest om naar een voetbalwedstrijd te gaan kijken. De weersomstandigheden kunnen aardig roet in het eten gooien. Aangezien onze competitie begint als het mooie weer op z’n einde loopt, en eindigt als de eerste mooie dagen zich weer aandienen, is het noodzakelijk dat de wedstrijden je een warm gevoel bezorgen. Maar daar is lang niet altijd sprake van. Bovendien is de tijd dat er werd afgetrapt op zondagmiddag half drie voorbij. Om de liefhebber die de luie stoel verkiest boven het harde plastic van het stadionzitje beter van dienst te kunnen zijn, is de competitie opgedeeld in hapklare brokken die zich uitspreiden over het hele weekend, te beginnen bij de vrijdagavond. De aanvangstijden van de wedstrijden vormen voor de tv-kijker een mooie serie van aansluitend kijkplezier maar hebben tot gevolg dat de trouwe stadionbezoeker op de meest onmogelijke tijden moet opdraven. Aangezien de meeste kaarthouders niet naast het stadion wonen en dus flink wat tijd kwijt zijn met hun tocht richting het tweewekelijkse verzetje en weer terug, schieten zaken als het nuttigen van een eenvoudige doch voedzame maaltijd er wel eens bij in, net als het genoegen om na afloop via Studio Sport de samenvattingen te bekijken van de overige wedstrijden.

Het is tekenend voor de transformatie die het voetbal heeft ondergaan sinds de tijd die Harry Jekkers beschrijft in zijn lied. Destijds was het een sport die bezocht moest worden om er van te kunnen genieten, ondertussen is het een tv-sport geworden. De stadions hebben tegenwoordig ook meer weg van televisiestudio’s dan ooit, met camera’s op de meest onmogelijke plekken. Van het dak tot aan alle uithoeken van het gebouw, inclusief de catacomben waar nu en dan opmerkelijke beelden te schieten zijn. Naast het veld zien we presentatoren en analisten achter tafeltjes staan met een microfoon in de hand, felle lampen die het geheel verlichten en een camera die het tafereel in de huiskamer brengt. Voordat de wedstrijd begint komen de coaches van beide elftallen hier nog even hun licht laten schijnen op de komende gebeurtenissen. Na afloop worden bezwete en nog nahijgende spelers voor grote schermen geplaatst met daarop de logo’s van alle sponsors om antwoord te geven op de vraag: “Wat ging er door je heen?”

Maar de transformatie blijkt nog duidelijker als je kijkt naar de inkomsten die betaaldvoetbalorganisaties tegenwoordig genereren. Een steeds groter deel daarvan komt uit tv-gelden. Aangezien onze competitie geen volle zalen trekt in andere delen van de wereld zijn de percentages bij de eredivisieclubs niet echt schokkend te noemen, maar dat geldt niet voor sommige clubs die actief zijn in de grote competities om ons heen. Hun megabegrotingen worden in enkele gevallen voor meer dan de helft gefinancierd door de man op de bank. En die man kan net zo goed in Argentinië als in Indonesië wonen. Met een dergelijk potentieel aan kijkers is het niet verbazingwekkend dat er bij de verkoop van voetbalrechten miljarden over tafel gaan. En dat sponsors bereid zijn ver te gaan om een club over te halen hun naam op het shirt af te drukken. In dat opzicht kun je sponsorgeld dus ook niet los zien van televisie.

Moeten wij vrezen voor een situatie waarbij publiek enkel nog een decorstuk is van een televisieshow? Een situatie waarbij een club oproept om eens een wedstrijdje te bezoeken zoals nu gebeurt bij De Wereld Draait Door, tegen een kleine vergoeding, consumptie inbegrepen? Waarschijnlijk niet. Daarvoor heeft het live meemaken van voetbal een te groot charme en een te grote verslavende werking. Hoe mooi voetbal op tv ook is, het zal altijd dat ene element missen: supporters om je heen.

Kwaliteitsbeoordeling:
Totaal 6 stemmen.
Je kunt stemmen als je een reactie hebt gegeven.
Dit document is door 1200+ bezoekers bekeken.

Gerelateerd

Meer sportnieuws

21 reacties (laatste reactie door jeffrey)

Ik mis de Alkmaarderhout nog elke keer wanneer ik langs de Hout fiets op weg naar het Victorie Stadion. Good times, good times.

Maar ontopic: zeer goed geschreven en ik ben het met je eens. De supporters om je heen zijn voor mij de reden geweest om überhaupt zelf een supporter te worden. Belachelijk dus als je ziet wat voor idiote dingen er gebeuren in het voetbal (zoals de voorzitter van Cardiff City die de clubkleuren veranderd). Alles voor het geld en de charme van het voetbal verdwijnt.

Mensen vergeten vaak dat nostalgie van elke tijd is. Over veertig jaar mijmeren mensen over deze tijd en over nog een keer veertig jaar doet de volgende generatie hetzelfde. Alles was vroeger mooier.

Ik vind persoonlijk dat het nu gunstig geregeld is. Stadions zitten nog steeds vol en er wordt een groter publiek bereikt wat meer mensen enthousiast kan maken voor voetbal. Ik zit nog steeds met dezelfde spanning te kijken als pak m beet 15 jaar geleden.

Het enige wat minder is, is de onevenredige inkomsten in verschillende competities. Het erge daarbij vind ik dat heel veel supporters daar volledig intrappen. Neem een Real Madrid. Dat heeft zo'n beetje beslag gelegd op elke wereldspeler die er is. De rest zit in Barcelona. En elke opkomende wereldster wordt gewoon opgekocht. Maar veel supporters zijn daar maar wat gelukkig mee. Hoe kan er ooit nog eerlijke concurrentie zijn als die clubs voor 1 speler meer betalen als een Nederlandse topclub in 10 jaar neerlegt?

Maar zoals ook hier op VZ blijkt, zijn er genoeg fanboys die dit fantastisch vinden. Het zijn geen gloryhunters, maar ze vinden toevallig allemaal een club geweldig die 4000 kilometer hier vandaan zijn wedstrijden speelt. Maar vaak als je het vraagt geven ze aan niet fan te zijn vanwege de successen van een club.

Over je stuk: ik vind het tot de laatste alinea een best aardige CE. Je conclusie vind ik helaas niet sterk. Ik vind niet dat je daarmee de vraag van je inleiding beantwoordt. Je eindigt met de vraag of we moeten vrezen of de supporters ooit verdwijnen en gepaaid moeten worden om een wedstrijd te bezoeken. Die vraag is een beetje vaag.
Als ik het goed begrijp bedoel je het volgende: hoeveel verandering pikken supporters nog? Wanneer trekken ze/we de grens met de commercialisering van het voetbal en bezoeken we geen wedstrijden meer?
Dat beantwoordt je met: ik denk het niet, want de charme van het stadion is te groot. Maar die charme is volgens mij zo groot omdat je 'feeling' hebt met je club. Als dat gevoel verdwijnt omdat een club zijn identiteit verkwanselt, is er best kans dat er supporters zullen verdwijnen.

Stel bijvoorbeeld dat bij jouw Ajax de helft van de seizoenkaarten verdwijnen omdat ze aan zakenrelaties worden gegeven, waardoor Ajax haar netwerk kan uitbreiden en grotere inkomsten kan genereren. Dat pik je toch niet als supporter? Dan is Ajax Ajax niet meer.

Hierdoor heeft het Nederlands elftal voor mij ook een hoop van zijn charme verloren. Is het ooit nog gezellig in de Arena als Oranje speelt? En helemaal tijdens Wk's is er nauwelijks aan kaarten te komen omdat de Knvb ze verdeelt onder zakenrelaties.


1 september 2014 om 17:02

@ Feye88

Ik ga inhoudelijk akkoord met je commentaar op de CE. Dat er een dt-fout staat is je bij deze vergeven

De CE zelf vind ik wat archaïsch geschreven.

1 september 2014 om 21:01

Redelijk eens. Over de hang naar vroeger namelijk. De knusse, onbezorgde tijd waarin je aan de hand van papa door een verouderd stadion werd gesleept. Waar mensen met elkaar praten en niet de plek waar ik een hekel aan heb gekregen, die met een neppe agressiviteit. Van simpele zielen die hun droevige leven afreageren bij het kijken naar een spelletje. Ik kan mij namelijk niet voorstellen dat de opgekropte woede echt te maken heeft met de club. Meer met een machteloos gevoel waarom je vrouw lelijk wordt, je carrière niet in de lift zit et cetera. Waarschijnlijk omdat de vrouw overdag in de voortuin op de plastic stoel een pakje drum weg weet te rammen en de beschreven fan zelf geen ambitie heeft, maar het liefste ,et zijn maten in het cafe zit te darten.

Dat is allemaal niet erg, maar dit kneuzenvolk dat geen talen spreekt, dus maar beter niet fan kan worden van een goede club waarin je wordt geconfronteerd met Europees voetbal, bepaald voor mij juist weer een groot deel van de verziekte sfeer op de Nederlandse voetbalvelden.

De emotie is niet puur meer omdat het niet met de club heeft te maken maar met het afreageren van het eigen kleine leventje dat kleins en onmeeslepend is.

Nu hoeft het ook niet koel te zijn en skyboxerig. Alsjeblieft niet zelfs. En misschien dat ik daarom wel van buitenlandse clubs hou. Ik was afgelopen zaterdag in Belgrado. Superleuke stad trouwens, maar even een wedstrijdje meegepikt van Rode Ster. Dat is sfeer in een halfvol stadion. Je hebt de welbekende Delije, met vuurwerk en veel gezang. Niemand die moeilijk doet over vuurwerkbommetjes, het hoort erbij. Het is niet agressief en even verderop zitten vaders met zoontjes op schoot en die krijgen soms een kus als het spannend is. Dat is voor mij een goede voetbalsfeer, dus als ik daarvoor fan moet worden van een buitenlandse club, dan moet dat maar. Ben ik dan ook een neppe fanboy?

3 september 2014 om 22:07

Gezien sommige reacties hier, heeft niet iedereen precies begrepen waar ik met dit stuk naar toe wilde. Ik heb geprobeerd een pleidooi te houden voor voetbal als sport waar je naar toe moet. Vroeger was dat niet anders. Ondanks het feit dat er veel veranderd is - met name de ontwikkeling van voetbal als televisievermaak - wordt voetbal nog altijd het best geconsumeerd in een stadion. Dus als je op een zaterdagavond, of een lome zondagmiddag, niets te doen hebt, kom dan eens achter die lichtbak vandaan en pak fiets, auto of trein en ga, bij voorkeur met je kinderen, naar een stadion in de buurt. Er zijn al genoeg mensen voor wie voetbal iets is dat ze alleen van televisie kennen. Zij missen iets, namelijk hetzelfde plezier dat Harry Jekkers als jochie had toen hij naar ADO ging kijken.

Mooi stuk, je had misschien ook iets kunnen schrijven over de uitwedstrijden? De belachelijke regelingen en de manier van het behandelen van uitsupporters. Gisteren moesten wij met NEC bijvoorbeeld 25euro betalen om in het uitvak te zitten naar Helmond Sport. In de eredivisie zijn dat soort prijzen normaal en soms zelfs hoger maar in de Jupiler League? Belachelijk. En dan ook nog een verplichte buscombi..... Verschrikkelijk gewoon. Maar toch ga ik elke keer weer en dat is toch de clubliefde die in je hart zit!

Against Modern Football!!!!

31 augustus 2014 om 01:36

Maar dat is ook iets wat je alleen in Nederland hebt. In Duitsland zit alles gewoon door elkaar, en ook in Engeland zitten supporters bij veel wedstrijden redelijk gemengd. Natuurlijk zoeken supporters van dezelfde club elkaar wel op in een stadion, maar het is niet zo dat ze in een specifiek vakje moeten zitten zoals in Nederland. Ik Duitsland heb je gewoon een mobiele fanshop van Dortmund die meegaat naar bijvoorbeeld Werder Bremen, dat ga je in Nederland niet zien. En ook de sfeer zoals je die ziet bij Eintracht Frankfurt, een redelijke club maar niet zo groot als bijvoorbeeld Ajax, ga je niet zien in Nederland. De Arena is sfeerloos, Eindhoven moet je ook niet voor de sfeer naartoe gaan, en Feyenoord heeft nog wel iets qua sfeer maar dat verbleekt ook echt als je naar andere clubs kijkt. Zelfs in een zwaar matige competitie zoals die van Polen vind je een veel betere sfeer (met Poznan als het ultieme sfeerstadion), niet altijd, bij de derby's wil je er niet altijd zijn, maar dat daargelaten.

En sommige dingen zijn onvermijdelijk, vooruitgang is niet te stoppen, maar sommige dingen zijn gewoon belachelijk. MK Dons bijvoorbeeld, en alle sjeiks die overal speeltjes hebben, laat ze lekker kamelenraces houden, maar blijf van ons voetbal af.

En sommige stadions zijn helaas weg, maar bij sommige clubs maakt het amper iets uit. Bij Bilbao is de hele sfeer gewoon meeverhuisd van het oude San Mames naar het nieuwe San Mames, terwijl bij Arsenal de sfeer van Highbury niet bepaald in het Emirates is terug te vinden.

31 augustus 2014 om 12:39

Eens, in Nederland wordt er al gefloten naar je eigen spelers als je een foute bal geeft, terwijl je in Engeland bij wijze van spreken 8-0 achter staat en ze zingen nog.

31 augustus 2014 om 12:41

In Engeland is het juist erg stil qua supporters.

Zoals Stravven aangeeft moet je daarvoor naar Polen, Duitsland etc.

31 augustus 2014 om 13:09

Helemaal mee eens stravven, de sfeer in de stadions laat zwaar te wensen over. Maar dat komt denk ik ook naar de indeling van de stadions. 5 jaar geleden ben ik met NEC naar de uitwedstrijd in Hamburg geweest en ook al verloor Nec, het was een geweldige wedstrijd met enorm veel sfeer van beide kanten. Er werden gewoon liederen naar elkaar toe gezongen en dat kon gewoon doordat er een groot uitvak was met veel ruimte en waar je met 2000 man in kon zitten. En de sfeer in Engeland is al helemaal verpest, daar is gewoon geen gezang en alleen in de lagere competities is er nog wel eens wat sfeer. Maar ik denk dat dat ook een vervolg is op de voetbalwetten wat in Engeland nog steeds mensen afschrikt om naar een wedstrijd te gaan.

31 augustus 2014 om 13:36

Wat pas echt bizar is: Zoek eens op youtube naar Bordeaux - Eintracht Frankfurt, daat zitten gewoon 12.000 fans van Eintracht in het stadion van Boreaux. 12.000!!!

En in Engeland weet ik niet wat het is, het lijkt alsof er niet echt sfeermakers zijn in alle stadions zoals die wel in Duitsland zijn.

1 september 2014 om 10:48

Zoals Stravven aangeeft moet je inderdaad naar Duitsland ofzo voetbal kijken. Ben met wat vrienden afgelopen seizoen naar Gladbach geweest, fantastische sfeer en veel beter dan bijvoorbeeld bij Ajax waar de sfeer in mijn ogen veel beter mag. Daarom kijk ik Ajax ook veel liever op tv dan dat ik het stadion bezoek.

3 september 2014 om 21:46

Mwa ben niet bepaald fan van de sfeer in polen etc.
Het is daar vooral haat wat de sfeer opdrijft.
En over geweld begin ik geen eens.

De sfeer in Nederland is gewoon prima, zeker op dagen die er toedoen zoals CL en toppers.
In Eindhoven heb je heus nog wel die brabantse sfeer, Bij Ajax is de sfeer ook prima.
Bij Feyenoord idem dito.

Echter valt en staat sfeer met prestaties.
Mensen met de pest in hun lijf zullen minder snel uitbundig gaan feesten... want he... je heb een rot gevoel vanwege het matige spel of de dikke achterstand.
Dat zit in het aard van het beestje(de mens)/

Supporters om je heen. Ik denk dat dat toch een van de charmes is van het voetbal. Zelf heb ik 13 jaar bij NEC gezeten, met altijd dezelfde mensen voor me, achter me en naast me. Dat schept een band. Samen juichen, samen de tegenstander voor rotte vis uitmaken en alsmaar roepen dat de scheids een hondenlul is, en bij amuserende gebeurtenissen ook samen lachen. Maar het ging bij ons niet altijd over voetbal en NEC. Ook gewoon rustig een babbeltje maken over het gezin, werk of iets geks wat iemand had meegemaakt. De laatste 2 seizoenen ging ik in een ander vak zitten, en daar was de sfeer heel anders. Geen 'hallo' meer, maar echt van 'eey vriend', en noem het maar op. Spijt daarvan heb ik niet, maar ik miste de gezelligheid bij het vak van mijn pa en de rest, wel.
Supporters om je heen, wat is er mooier dan dat?
Een goed stuk, sowieso! Beoordelen wordt lastig ivm telefoon, maar het zou een 4 worden.

3 september 2014 om 22:13

Wat jij hebt bij Nec, of hebt gehad, is herkenbaar voor duizenden mensen die een hele andere club supporteren. Het is mooi dat we dat van elkaar begrijpen. Ik was niet blij met de gelijkmakende treffer tijdens de laatste wedstrijd van het seizoen die NEC scoorde tegen Ajax. Maar tegelijkertijd begreep ik de uitgelaten vreugde van de fans in het uitvak. En aangezien er voor Ajax toch niets meer op het spel stond, kon ik er vrede mee hebben. Het spijt mij dat NEC er in de nasleep toch nog uit vloog.

Leuk stukje waar ik me persoonlijk erg in kan vinden.
Vroeger nog losse kaartjes kopen bij de kassa waar je ruim van de voren bij moest zijn anders waren de kaarten uitverkocht.
Nu een plastic pasje die je met trots in de portemonee meedraagt.
De spanning die je hebt, en met name met de grotere wedstrijden... heerlijk.

En over die tijden, tja tijden veranderen inderdaad.
Maar ik ben iemand die ook begrijpt dat tijden veranderen, en daar moet je als mens in meegaan.
Want wat heb je er aan als je blijft hangen terwijl de rest vooruit gaat?
Dan ga jij je irriteren aan dingen wat nergens op slaat.
Het leven gaat door, dus doe jij dat ook!

Over de tekst, prima geschreven het is geen officiele krant dus picobello hoeft niet.

Als klein jochie veel gehoord van de meer waar mijn pa en oom een plekkie hadden.
Vervolgens hadden ze ook nog 2 seizoenen een seizoenskaart in de Arena waarvan het laatste seizoen(weet niet meer welke) dramatisch was, Ajax eindigde 7e of iets in die richting.

Ergens rond 2005-2006 nam mijn vader een SCC met mij samen en sindsdien altijd een seizoenskaart gehad.
Wat een climax in 2011 trouwens.

Helaas worden ook kleine jongens volwassen en heb ik helaas mijn seizoenskaart moeten opzeggen vanwege mijn baan, werk onregelmatig en ook in het weekend.
Maar toch, volgens jaar ga ik proberen tijd vrij te maken voor een SCC op mijn oude plekkie.
Ook meteen wat van de wereld zien door wat te gaan reizen.

3 september 2014 om 22:16

Zo zie je maar weer, dat als je eenmaal het virus van stadionbezoek te pakken hebt, het moeilijk is om er weer vanaf te komen. Dank voor deze mooie beoordeling, in woorden en sterren.

Dit stuk verdient eigenlijk meer dan vijf sterren, eigenlijk wel tien. Maar wat ben ik het met je eens zeg. Supporters om je heen en met zijn allen je spelers toejuichen of afkraken, als ben je in het dagelijks leven vijanden van elkaar, dan ben je gewoon 2x45 minuten elkaars beste vrienden.

Iedereen wil altijd het beste voor zijn club, die modernisering hoort er jammer genoeg ook bij. Zonder al dat geld hadden een heleboel clubs nu diep in de problemen gezeten. Maar wat ben ik af en toe jaloers op de oudere generatie, die al die mooiigheden nog hebben kunnen meemaken.

Toen ik voetbal goed en wel begon te volgen namen we wal afscheid van Zuiderpark, Oosterpark en de Alkmaarderhout. Soms zou ik wel eens naar die stadions willen gaan om een wedstrijd te kijken, gewoon om die beleving te kunnen evenaren. Helaas zal dat ook alleen nog maar kunnen in de Adelaarshorst of aan de Krommedijk,, verder is het aan het uitsterven.

Reageer

Je moet inloggen om te reageren. Heb je nog geen account? Dan kun je je gratis registreren. Inloggen

Actiefste Clubexperts

Naam Aantal Gemiddelde rating

Ajax

Stand
Selectie
Actuele wedstrijden
 TeamPnt+/-
1.Ajax8379
2.PSV8144
3.Feyenoord7142
4.FC Twente6818
5.AZ6120
Voor de complete stand: Eredivisie
SpelersPositieW
D. TadićAanvaller3413
S. BerghuisAanvaller338
E. ÁlvarezMiddenvelder315
D. KlaassenMiddenvelder319
S. HallerAanvaller3121
J. TimberVerdediger303
D. BlindVerdediger341
Voor de complete selectie: Clubpagina Ajax.

In de wandelgangen

Zondag 3 juli
Erik ten Hag heeft er nogmaals bij het bestuur van Manchester United op aangedrongen om Antony aan te trekken. Lees verder
X

Inloggen op Voetbalzone

Leuk dat je actief wilt zijn op de grootste voetbal community van Nederland. Voor alle mogelijkheden lees je onze FAQ.

Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
Registreren