Interview door QASIM HAKIMHENGELO - Op de parkeerplaats aan de Kuipersdijk staat een viskraampje waar wat mensen tussen de middag staan te genieten van een bakje kibbeling. Hier aan de rand van Hengelo hebben de twee rivalen van het Oosten hun krachten gebundeld in de vorm van een voetbalacademie. Op het complex van het Fanny Blankers Koen Stadion ligt de kweekvijver van FC Twente en Heracles Almelo. Het trainingscentrum staat bekend als één van de besten in Nederland. Een gemoedelijke omgeving waar het talent van Overijssel zich in alle rust kan voorbereiden op een voetbaltoekomst.



(...)

Met een minimale inspanning weet Allach toch met de hoogste cijfers zijn MBO-diploma te behalen. Hij is op dat moment ook nog actief als voetballer in de hoofdmacht van eersteklasser Alphense Boys. "Ik ben begonnen bij DWO in Zoetermeer. Alphense Boys speelde echter op een hoger niveau en daarom heb ik toen voor deze club gekozen. Nadat ik mijn MBO-opleiding had afgerond ben ik een deeltijdstudie Sociaal Pedagogische Hulpverlening gaan volgen op HBO-niveau. Dat was moeilijk te combineren met mijn werk en het voetballen." Allach blinkt niet alleen uit op school en zijn werk, maar er lonkt ook een carrière als profvoetballer. "Sparta Rotterdam, Feyenoord en ADO Den Haag toonden interesse."

De verdediger kiest voor Feyenoord, maar wordt gestald bij satellietclub Excelsior waar Adrie Koster de scepter zwaait. "Ik brak al snel mijn voet waardoor ik er meteen een haf jaar naast stond." Allach is nog niet goed en wel hersteld of hij staat opnieuw drie maanden aan de kant vanwege een kraakbeenirritatie. Tot overmaat van ramp deelt Koster hem ook nog eens mee dat hij niet meer in zijn plannen voorkomt. Een beginnend profvoetballer, geplaagd door blessures, die ook nog eens werkt en studeert zou normaal gesproken de voetbalschoenen voor goed opbergen, maar Allach weigert de handdoek in de ring te gooien. "Ik heb me uiteindelijk toch in de basis gespeeld. Dit heeft me uiteindelijk een stageperiode bij Feyenoord opgeleverd."

Tijdens de voorbereiding op het seizoen 1999/00 raakt Allach echter betrokken bij een zwaar auto-ongeluk waardoor hij de opening van het seizoen mist. "Ik liep zware kneuzingen op aan mijn ribben, borstbeen een buikwand. Toen ik eindelijk fit was waren de jongens al opgetraind naar Chanmpions League-niveau. Ik wilde zo snel mogelijk aanhaken, maar ik trainde geforceerd en liep hierdoor een spierblessure op. Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik tekort kwam op dit niveau. Ik had Bert Konterman en Kees van Wonderen als concurrenten." Na lang aandringen mag Allach in de winterstop dan toch terugkeren naar Excelsior om in het nieuwe seizoen te verkassen naar FC Groningen. Een periode waar hij met gemengde gevoelens op terugkijkt.

In het hoge Noorden krijgt de verdediger te maken met Jan van Dijk die hij zeven jaar later als TD van VVV als trainer zal binnenhalen. "Ik stond bij Groningen altijd in de basis. Met Jan had ik een haat-liefde verhouding. Op het ene moment schold hij me verrot en even later kuste hij me op mijn voorhoofd. Ik was een jongen met het hart op mijn tong en als ik vond dat mij of iemand anders onrecht werd aangedaan dan was ik de eerste die hier iets van zei. Dat heeft dikwijls voor problemen gezorgd. Ik ben absoluut niet blind voor mijn eigen falen." Toch heeft Allach nog altijd moeite de manier waarop hij werd benaderd in het voormalige Oosterpark. "Uiteindelijk kreeg ik met de nieuwe trainer, Dwight Lodeweges, een conflict dat heeft geleid tot mijn vertrek. Dat was een absoluut dieptepunt. Ik ben zelf vertrokken, maar de manier waarop steekt me nog tot op de dag vandaag. Gevoelsmatig vermoed ik dat er werd getwijfeld aan mijn integriteit. Iets wat ik nog steeds niet kan begrijpen. Ik ben een ontzettend loyaal persoon en ik onderhield altijd een goede band met iedereen bij de club. Toch werd ik door Lodeweges betiteld als en storende factor. Mede door mijn eigen mening en vanwege het feit dat ik me op maatschappelijk gebied ook bewoog. Ik studeerde destijds af en trainde een voetbalteam van gehandicapte jongeren. Het had allemaal op een andere manier opgelost kunnen worden."

Allach pakt zijn voetbaltas in, maar blijft buiten het voetballen wel nog actief in Grun om zijn opleiding te voltooien. Daarnaast keert zijn vriendin, zijn huidige vrouw, terug naar haar geboorteplaats in Veldhoven. "Ik ging vervolgens bij Dordrecht’90 spelen. Dus ik was alleen maar onderweg. Met mijn gedachten zat ik nog altijd bij mijn vorige club. Ik zat door de hele situatie niet lekker in mijn vel. Bij Dordrecht viel ik van de ene in de andere blessure. Dat had puur met mijn mentale toestand te maken. Ik had niet meer de volle overgave." Toch komt Allach uiteindelijk weer in de eredivisie terecht, bij FC Twente. "Mijn vrouw wilde in Veldhoven blijven wonen. Ik verbleef dan enkele dagen in de week in een suite in Enschede. Daar slaap ik nu ook als ik hier ben. Ik ben bij FC Twente maar tot twaalf wedstrijden gekomen. In die periode richtte ik ook de stichting Maroquistars op."

Samen met zijn eega zet Allach zich tot de dag van vandaag in voor kwetsbare jongeren in Nederland namens Maroquistars. "Na mijn periode bij FC Twente wilde ik stoppen met voetballen en me volledig gaan richten op de stichting." Koster steekt hier echter een stokje voor en benadert Allach om voor VVV te komen voetballen. "Een ambitieuze club met grote plannen. Het verhaal klonk goed en ik heb er ook geen moment spijt van gehad dat ik mijn carrière bij deze club toch heb verlengd." Allach wordt zelfs technisch directeur en Hoofd Opleidingen bij de Koelclub waar hij een belangrijke spil is in de wederopstanding van de Noord-Limburgers.

De aanbieding van Twente is echter te mooi om in Venlo werkzaam te blijven. Toch komt er na één seizoen een einde aan het huwelijk tussen de nummer twee van de Eredivisie en Allach. De echtverbintenis met Sanne komt op de eerste plaats. "Als Sanne niet in verwachting was geweest hadden we ervoor gekozen om te verhuizen. De afstand woon-werkverkeer is te groot om een managementfunctie als deze te bekleden en te zorgen voor kijn gezin. Ik heb een keuze moeten maken. Een zwangere vrouw heeft rust nodig in een veilige en vertrouwde omgeving. Ik wil ook een vader zijn voor mijn kinderen. Als ik alleen maar onderweg ben ik kan ik dit niet waarmaken. Ik wil niet dat mijn kinderen zonder een vader opgroeien. Mensen denken vaak aan klimmen op de maatschappelijke ladder, een hoger salaris en meer status. Dat is voor mij niet belangrijk."

Er wordt op de deur geklopt. "Mo, ga je mee", vraagt een medewerker van de club. "Ja, ga maar vast. Ik kom er zo aan." De Manager Voetbalzaken verontschuldigt zich. "Ik moet nu gaan. Er is een belangrijke vergadering in het stadion. Ik blijf me tot de laatste dag inzetten voor deze club. Twente staat voor solidariteit, dat bewijzen ze nu wel weer. Ze hebben alle begrip voor mijn keuze. Dat maak je niet overal mee." Met pijn in zijn hart verlaat Allach dan ook de club. Hetzelfde hart dat vol littekens zit, maar hem wel de weg heeft kunnen wijzen naar het ultieme geluk: zijn gezin.

Nieuwe seizoen, nieuwe kansen! Wed en ontvang €50 bonus

Doorsturen Afdrukken