Fútbol es emoción

Zaterdag, 30 juli 2016 om 19:13 door Flaru

Het nationale elftal van Argentinië is sinds jaar en dag een van de besten ter wereld. Met spelers als Maradona en Messi, maar ook Di Stéfano en Batistuta. Deze spelers zijn bekend geworden door hun tijd bij topclubs in Europa, maar zij zijn allemaal op een dag begonnen bij die kleine club uit een sloppenwijk van Buenos Aires of een stadje elders in het land. In Europa is de competitie in Argentinië niet erg bekend, maar één club steekt er met kop en schouders bovenuit: Boca Juniors.

Ik heb een tijd in Argentinië gewoond en gewerkt. Ik werkte in de ochtenden in een kinderziekenhuis en in de middagen in een kinderdagverblijf voor dakloze kinderen of kinderen zonder ouders. Het leven van de kinderen waarmee ik heb gewerkt is op geen enkele manier te vergelijken met het leven van onze kinderen in Nederland. Elk Nederlands kind zou blij worden als deze een mooie ballon ontvangt, maar die ballon zou vervolgens een dak boven het hoofd krijgen, want een Nederlands kind neemt die ballon mee naar huis. De kinderen in Argentinië werden even blij met een mooie ballon als een Nederlands kind, maar namen die ballon vervolgens mee op straat, nergens naartoe, de straat was hun thuis, zonder dak voor de ballon.

Deze kinderen hebben dus geen dak boven hun hoofd, moeten op straat leven en nemen vaak het verkeerde pad. Toch is er één tijdsbesteding die ze op het juiste pad houdt; voetbal. Elke grote voetballer is ooit begonnen las straatvoetballertje, want wat moet je doen als je niet naar een huis kan en een cartoon op de grote televisie kan kijken? Je hoeft niet eens een echte Nike of Adidas bal te hebben, een kapotte tennisbal of opgerold shirt vastgemaakt met elastiek volstaat.

Ik heb gevoetbald met de jongens die naar mijn kinderdagverblijf kwamen en ze waren erg getalenteerd. Een van de jongens wilde bij partijtje altijd keeper zijn en toch was zijn grote droom om Messi achterna te gaan, ook al is Messi spits. Het lijkt de jongetjes niet eens om het geld te gaan, het gaat ze om het voetbal. Ze zien een speler als Messi of Maradona door de verdedigers dribbelen alsof ze er niet staan en zij willen dit ook. Het is prachtig om de kinderen te laten geloven dat ze een grote voetballer zijn, door ze bijnamen te geven van grote argentijnse voetballers. Tijdens het voetballen vergeten ze in wat voor ellende ze eigenlijk leven.

Het voetbal had in het kinderziekenhuis een andere impact, de kinderen waren natuurlijk niet in staat om een balletje te trappen. Kinderen liggen te huilen van de pijn en ouders smeken voor een gezond kind. Het huilende hoofdje van een kind kan in één klap worden omgedraaid in een brede glimlach, wanneer ze een shirt van Boca of van de plaatselijke voetbalclub krijgen.

Mijn werk voerde ik uit in de stad Cordoba, hoofdstad van de provincie Cordoba. In Cordoba zijn er drie grote professionele clubs; Belgrano (de grootste en spelend in het Olympisch Stadion), Instituto en Talleres. De mensen uit Cordoba supporten een van deze drie clubs en, zoals dat gebruikelijk is, River Plate of Boca Juniors. De strijd tussen de twee grootste clubs van Argentinië breidt zich dus niet alleen uit in Buenos Aires, maar in heel het land. Je bent fan van Boca of je bent fan van River en daarnaast vind je het leuk als de club van jouw geboortestad ook een wedstrijd wint.

Mijn laatste dag in Cordoba had een bijzonder einde, er vond in Buenos Aires namelijk een "vriendschappelijke" wedstrijd plaats tussen Boca en River. Dit was pas de eerste keer dat ik echt kon zien wat het voetbal met de argentijnen doet. Mijn bus terug naar huis van het ziekenhuis ging op en neer en de buschauffeur drukte zijn toeter de gehele reis in. De bussen en auto's naast ons deden hetzelfde en overal werden vlaggen uit het raam gehouden. Vlaggen van Boca of River, maar ook vlaggen van Belgrano, Instituto of Talleres.

Stel je eens voor dat je supporter bent van Roda JC of NEC, om maar twee clubs ver weg te noemen van Ajax of Feyenoord, en de Klassieker wordt vandaag gespeeld. Stel je eens voor dat je je bed uitkomt, naar je auto loopt en de straat op rijdt met je Roda JC of NEC vlag en gaat toeteren en clubliederen gaat zingen. Dat klinkt gek voor ons, maar is de normaalste zaak in Argentinië. De wedstrijd werd, zoals ik eerder schreef, gespeeld onder het mom van vriendschappelijk. In geen velden of wegen was te merken dat iets in de wedstrijd vriendschappelijk was, er werd er flink op los geschopt met als resultaat vijf rode kaarten en, helaas, een 1-0 overwinning voor River.

Langzaamaan werd de stad weer rustiger na de wedstrijd, mensen waren in mineur omdat Boca had verloren, maar anderen juichten omdat River had gewonnen. Het mooie is dat respect wel aanwezig is, een biertje na de wedstrijd met een Boca fan en een River fan is gewoon mogelijk. Alles werd die avond vergeten, de corruptie in het land, de armoe van zoveel mensen, het verschil tussen rijk en arm. Op de avond, 90 minuten lang, stond alles in het teken van voetbal. Er ontstond een verbroedering. Een dakloze volgde de wedstrijd met een man in pak op diens telefoon.

Ondanks dat ze geen tv hadden, konden de kinderen die ik opving de wedstrijd volgen. Ze hoefden alleen maar de straat op te gaan en zien en horen wanneer er werd gejuicht. Op mijn allerlaatste dag met de kinderen vertelde ik ze dat ik wegging en dat ze mij niet meer zullen terugzien. Ik vertelde dit op een moment dat ze aan het eten waren en op dat moment was het eten belangrijker. Ze gingen weg en keken niet meer naar me om. Ik heb het kinderdagverblijf schoongemaakt en kwam een uur later naar buiten. Ze stonden me op een rijtje op te wachten, om toch afscheid te nemen. Ze gaven me knuffels en kusjes en wilden dat ik bleef. Uiteindelijk moest ik de bus halen en moest ik echt weggaan. Met een brok in mijn keel keek ik achterom en zag ik dat het mij meer deed om weg te gaan dan hen; ze waren alweer aan het voetballen en aan het hopen ooit op een dag de nieuwe Messi of Maradona te zijn.

Kwaliteitsbeoordeling:
Totaal 0 stemmen.
Je kunt stemmen als je een reactie hebt gegeven.

Gerelateerd

9 reacties (laatste reactie door daviddaan)

Een heel erg mooi stuk. Ik las het met de brok in mijn keel. Vooral het laatste stukje raakte mij. Je weet precies hoe je het verwoorden moet. Dit stuk is zeker vijf sterren waardig, helaas kan ik ze niet op de mobiele app geven. Ik kijk uit naar nog meer stukjes!!

Geweldig geschreven! Perfect verwoord! Eigenlijk had het 6 sterren verdient! 1 woord: bravo

Mijn wachtwoord was ik vergeten en heb al heel lang geen commentaar meer gegeven, maar na het lezen van dit verhaal, voel ik me verplicht het weer te doen.

Ik kan me zeer identificeren in jouw verhaal, want ik ben geboren in Córdoba (capital) en heb de helft van mijn leven daar gewoond. We zijn voor la T (talleereee!!) en genieten van de thuiswedstrijden in Mario Kemkes, maar daarnaast zijn we voor Boca Juniors (waar mijn grote held Batistuta speelde). Je titel is zeer toepasselijk. Futbol es emoción en je kan er eigenlijk pas over praten, totdat je er hebt gewoond. In Nueva Córdoba hoor je alle studenten schreeuwen van emoties bij een goal van San Lorenzo, Independiente, Boca etc. Terwijl de andere schreeuwen uit irritaties dat deze teams een goal hebben gemaakt.

Heel mooi en realistisch stuk! Ik ben op dit moment in Recoleta, Buenos Aires waar het een stuk veiliger is dan in de rest van de stad/het land. Mijn vriendin komt hier vandaan en woont hier, en ondanks dat ze gewend is aan de atmosfeer moet je sommige wijken mijden op bepaalde tijden. Voetbal leeft hier heel erg en ik merk dat op straat het 50-50% is verdeeld tussen River en Boca, en dat ook San Lorenzo veel fans hebben. Huracan is een beetje vergane glorie maar was vroeger ook erg populair. Persoonlijk vind ik de fans van Boca meer passie hebben omdat zij uit een vrij arme buurt komen, en de River fans toch meer de rijkere zijn. Ik heb me laten vertellen dat vroeger het stadion van River dichtbij die van Boca lag, maar dat deze later is verplaatst naar de wijk Núñez. Over Cordoba kan ik weinig vertellen, want daar ben ik nog niet geweest. Wel ben ik in La Plata geweest en daar leek voetbal niet zo erg te leven als in Capital Federal.

Mijn vriendin en haar familie komen zelf uit Lomas de Zamora, een stad van 250.000 inwoners 30 minuten van Capital Federal af. De lokale club Club Atletico Los Andes (cala) is geen hoogvlieger en speelt op dit moment in de Primera B Nacional (tweede divisie). De broer en vader van mijn vriendin zijn die hard supporters van Banfield, dat 10 minuten af is van Lomas de Zamora, en steunen natuurlijk ook 1 van de grote 2: River Plate. Één oom van haar is helemaal gek van Racing Club omdat het volgens hem de eerste Argentijnse club is die de wereldbeker omhoog heeft gehouden. Bijna alle mensen die gek zijn van voetbal hier, kun je wel herkennen aan een tattoo met het embleem van hun favoriete club.

Helaas waren er in beide periodes dat ik Argentinie heb bezocht geen wedstrijden, maar ik heb wel de volgende stadions bezocht: River Plate, Boca Juniors, Huracan, San Lorenzo, Independiente, Racing Club, Banfield, Temperley, Los Andes, Estudiantes en Gimnasia La Plata. Mijn doel is bij een volgend bezoek ook zeker een wedstrijd te bezoeken. Het was er bijna van gekomen deze vakantie, maar Boca verloor van Independiente del Valle anders had ik de Copa Libertadores finale kunnen bezoeken!

Zelf kijk ik nu uiteraard ook met extra aandacht naar Banfield maar hiervoor ging mijn sympathie en steun uit naar River Plate omdat ik spelers als Ortega, Astrada, Gallardo, Aimar, Saviola, D'alessandro, Ángel, Cavenaghi, Crespo, Ayala, Mascherano en vele andere meer bewonderd heb dan de spelers van Boca (die ook geweldig waren). Wat zijn jullie favoriete teams/spelers?

3 augustus 2016 om 10:02

Het voetbal leeft niet zo in La Plata? Jammer dat je dat niet hebt ervaren maar daar is iedereen gek van voetbal. Je bent dan wel of een "lobo" (gimnasia de la Plata; wit-blauw) dan wel een "pincha" (estudiante de la Plata; rood-zwart).

Javier Zanetti speelde voor Banfield voordat hij naar Internazionale ging, net zoals James Rodriguez voordat hij naar Porto ging. Silva speelde aantal jaar voor Boca Juniors en speelt nu voor Banfield. Ik mag Banfield wel en vooral de wedstrijden tegen Lanús zijn altijd zeer gevoelig !!

Een ode aan de enorme kracht van sport. Een taal die iedereen spreekt, mensen met elkaar verbindt en plezier brengt. Mooi stuk over de pure schoonheid van, in dit geval, voetbal.

Wat een prachtige verhaal. Ik lees eigenlijk nooit dit soort verhalen, maar toen ik de titel las had je m'n interesse al te pakken. Ik heb altijd dit beeld wat jij hebt beleefd over Brazilië gehad. Kleine kinderen die in de arme deel van 't land onder corruptie en armoede leven weten al hun zorgen te vergeten door lekker op straat met elkaar te voetballen.

Bedankt voor 't delen van je verhaal =).

Leuk verhaal. Heel herkenbaar, vooral het autorijden met vlaggen en het zingen vooraf aan de wedstrijd brengt herinneringen terug.

Ook leuk om je over je ervaringen met de kinderen in Cordoba te lezen.

waanzinnig mooi stukje! zelf wil ik dolgraag weten hoe het is om Boca - River te beleven, en dan als Boca fan. de emotie en het geluk wat die mensen voelen moet ongekend zijn. zal vast niet makkelijk zijn om zo'n wedstrijd even bij te wonen in het allermooiste stadion ter wereld (na de kuip dan hehe) La bombonera.

Reageer

Je moet inloggen om te reageren. Heb je nog geen account? Dan kun je je gratis registreren. Inloggen

Actiefste Clubexperts

Naam Aantal Gemiddelde rating

Boca Juniors

Stand
Selectie
Actuele wedstrijden
 TeamPnt+/-
5.Colón176
Voor de complete stand: Primera Division
SpelersPositieW
Omar Fernando TobioVerdediger120
Andrés ChávezAanvaller123
Rodrigo BentancurMiddenvelder111
Voor de complete selectie: Clubpagina Boca Juniors.

In de wandelgangen

Dinsdag 21 november
PSV en Ajax hebben scouts naar Anderlecht gestuurd om Henry Onyekuru te bekijken. Lees verder
X

Inloggen op Voetbalzone

Leuk dat je actief wilt zijn op de grootste voetbal community van Nederland. Voor alle mogelijkheden lees je onze FAQ.

Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
Registreren