Mijn bezoek aan El Amazing

Vrijdag, 19 februari 2016 om 13:19 door LeBronJames6

Het is 12 juni 2007, een koele onheilspellende wind raast door de straten van ‘The True Capital Of Australia’. Eigenlijk gebeurt er op deze dag vrij weinig in Melbourne. O ja, Melbourne Victory heeft een Costa Ricaanse ‘10’ gehuurd van het onbekende LD Alajuelense. ‘Victory’, zoals de bijnaam van de club luidt, heeft even daarvoor het Australische kampioenschap binnengesleept. Adelaide United werd met liefst 6-0 terug naar huis gestuurd. Toch waren de toeschouwers in groten getale afwezig. Men keek liever naar het walhalla van het voetbal, de Premier League. Het competitieniveau van de A-league was van een bedroevend laag niveau. Australian Football, rugby en cricket zijn dé grote sporten in Melbourne. Hetgeen ertoe leidde dat er geen massale reactie in de stad was bij deze transfer. Carlos Hernández zal hier toch verder geen verandering in brengen…

Toen ik op 5 februari 2010 richting het Melbourne Etihad Stadium dartelde, het type dat zich volledig inleest in alles wat hij kijkt en bezoekt, had ik hoge verwachtingen van ‘El Amazing’. Ik was tijdens mijn backpacktrip speciaal naar Melbourne gekomen als vrijwilliger voor de Australian Open én om een concert van ACDC te bezoeken. Echter stond ‘Carlitos’ met stip als derde op mijn lijstje. Het hostel waar ik sliep ligt vlakbij het stadion, dus ik had maar kort de tijd om mezelf onder de supporters te begeven en te vragen naar hun verwachtingen van deze wedstrijd. Stiekem kwam ik ook voor Robbie Fowler, die op zijn laatste benen de voorhoede van tegenstander North Queensland Fury nog wat kleur gaf. Maar laat ik jullie eerst wat meer over Hernández vertellen.

Carlos Hernández is een technisch begaafde aanvallende middenvelder. De Costa Ricaan was al tweemaal uitgeroepen tot de MVP van de Costa Ricaanse competitie, voordat de zoon van de slager naar Melbourne zou verkassen. Hernández werd in eigen land voornamelijk geroemd om zijn assists en zijn afstandsschoten. Qua spel is hij te vergelijken met zijn illustere continentgenoot Juan Román Riquelme; een luie voetballer, maar ongelooflijk technisch en getalenteerd. Unieke pareltjes van een uitstervend ras in het moderne voetbal. Ik wil hier uiteraard de Riquelme-fans niet mee tekort doen, maar de vergelijking qua speelstijl is er zeker. Vooral de Schotse coach Ernie Merrick was zeer tevreden over deze transfer en zei het volgende erover: ‘Carlos is in potentie beter dan Harry!’. Doelend op de Australische superster Harry Kewell.

In zijn eerste invalbeurt tegen de Newcastle Jets zag men al dat deze jongen technisch vele malen beter was dan zijn teamgenoten. Zes dagen later, tegen Perth Glory, maakte de Costa Ricaan zijn eerste doelpunt. Hosanna, zal jij nu denken. Echter, het eerste seizoen van ‘Carlitos’ ging met horten en stoten. Het publiek vond hem ‘an-overweight-overpaid-shitplayer’, zoals ik dat zelf jaren later hoorde van sommige fanatieke aanhangers. Men kon zich totaal niet identificeren met zijn speelstijl. Toch, langzamerhand, ging Hernández steeds meer harten stelen bij het kritische sportpubliek. Hij werd steeds fitter, steeds belangrijker, meer rendement, een lust voor het oog. Maanden later was Hernández, ondanks zijn blessuregevoeligheid, niet meer weg te denken uit de basisopstelling van Melbourne. Niemand kon toen weten dat zijn hoogtepunt op 30 mei 2008 zou volgen.

Op deze dag kwam de ‘Oude Dame’ op bezoek in Melbourne voor een oefenpotje. ‘El Amazing’ lachte om het woord vriendschappelijk, maar zag dit juist als hét moment om de wereld zijn genialiteit te tonen. Ondanks het 1-4 verlies tegen grootmacht Juventus scoort Carlos Hernández een prachtige goal, luttele minuutjes na de thee. Karakteristiek voor zijn speelstijl wandelt hij tussen de linies - zijn speeltuin - rond het vijandelijke doelgebied van de tegenstander. Hij krijgt de bal in de kluts, handelt intuïtief, en laat de bal van een meter of twintig achter Juventus-doelman Jess Vanstrattan ploffen. Een doelpunt tegen het grote Juventus, de Costa Ricaan zal voor altijd worden herinnerd aan deze treffer. Overigens hadden Juventus-fans het deze dag meer over het aantrekken van Palermo-spits Amauri. Veel vedettes waren zich tevens met 'La Squadra Azzurra' aan het voorbereiden op het Europees Kampioenschap, waar zich nog geen anderhalve week later het ‘Wonder van Bern’ zal geschiedden.

Maar iedereen kan zich toch identificeren met Carlos, de slagersjongen die voor één keer op de top van de wereld stond? ‘Carlitos’ is los!

Er volgen jaren van fabuleuze momenten, met onder andere het kampioenschap en tweemaal de ‘Goal of the Year award’. Tijdens mijn bezoek in januari 2010 was hij al hard op weg de ‘Johnny Warren medal’ binnen te slepen, de Australische versie van de speler van het jaar.

Mijn toegangsbewijs laat mij in de steek, maar ik mag toch doorlopen. Een immense beveiliger slaat mij hardhandig op mijn rug en begint over Guus Hiddink te zwetsen. Het lukt mij zijn uitgebreide verhaal te ontvluchten door te zeggen dat de wedstrijd op het punt van beginnen staat. Het stadion trilt 90 minuten lang op haar grondvesten. Ik ben getuige van een zinderende pot voetbal. Carlos Hernández is de dirigent van het orkest, hij die in de 35e minuut zijn eerste gloriemoment pakt. Hij glipt uit de dekking van twee statische verdedigers om de bal vervolgens ogenschijnlijk eenvoudig langs de verbouwereerde doelman te schuiven. Halverwege de tweede helft vestigt de Costa Ricaan opnieuw de aandacht op zich. Een direct vrije trap, zijn handelsmerk, benadrukt nogmaals zijn souplesse. Zijn naam wordt luidkeels gescandeerd. Alsof het zo zou moeten wezen leidt hij zijn ploeg als een veldheer naar ‘victory’. Een apotheose voor iedere toeschouwer deze avond. Hiermee zet hij de eindstrand van 2-0 op het scorebord, wat eigenlijk ongelooflijk is aangezien Robbie Fowler in de blessuretijd nog voor leeg doel naast kopt. Door een vroege blessure van Matthew Kemp blijft een publiekswissel helaas uit, waarna arbiter Ben Williams voor de laatste maal op zijn fluitje blaast.

Sinds deze dag volg ik Melbourne Victory op de voet. Na het grote succes volgen wisselende momenten voor Hernández, vanwege gewicht, blessureleed en focusverlies. Door de achterdeur vertrekt Carlos in 2012 richting India.

Wereldberoemd in Melbourne. Wij koesteren de herinneringen.

Kwaliteitsbeoordeling:
Totaal 5 stemmen.
Je kunt stemmen als je een reactie hebt gegeven.

Gerelateerd

11 reacties (laatste reactie door tipsy parson)

Mooi stuk! Heb even de goal opgezocht, knappe poeier zeg! Pakt die bal heerlijk op de slof. Kende deze speler verder niet, altijd leuk om zo nieuwe spelers te ontdekken!

24 februari 2016 om 14:20

Dankjewel Alexdelpiero10! Mooi om juist van jou 5 sterrren te krijgen.

Kende jij deze Juventus-doelman nog? Hij is nog een Australiër ook.

24 februari 2016 om 17:28

Ik herinner me hem nog ja, was een jaar lang onze derde doelman denk ik, maar herinner me hem vooral van het feit dat hij met een illegaal contract werd aangetrokken, de voetbalbond had dit onderzocht na een klacht van Hellas Verona tegen Juventus over het foutief aantrekken van Jess Vanstrattan. Uiteindelijk kwamen beide clubs dan maar een éénjarig verhuur overeen meende ik.

Ik zie dat mijn clubexpert alsnog online is gezet

Dit is mijn tweede clubexpert. Hoop dat jullie het leuk vinden.

Veel leesplezier!

Goed stuk! Leuk geschreven ook! Leuk ook om te lezen over 'tamelijk' onbekende spelers.

Keep up the good work!

24 februari 2016 om 14:22

Thanks rougee, ook voor de vijf sterren!

Dit is dan de tweede CE kort na elkaar waarin de auteur niet kan kiezen tussen tegenwoordige en verleden tijd en deze twee dan maar in de blender gooit. Dieptepunt: "het hostel waar ik sliep ligt vlakbij het stadion".

Daarnaast werk je bij mij irritatie op met zinnetjes als: "maar laat ik jullie eerst wat meer over Hernández vertellen." en de toevoeging "zal jij nu denken" achter een zin. Laten we het maar een te hoog Dikkie-Dik-gehalte noemen.

Blijkbaar heb je ook moeite gehad met het maken van een keuze tussen een proza stuk :"een koele onheilspellende wind raast door de straten" en een recht-door-zee informatie artikel met een hoog wikipedia-gehalte. Wat er echter zo informatief is aan het gegeven dat zijn vader slager was, begrijp ik niet helemaal, maar blijkbaar vind jij het zo belangrijk dat je het niet een, maar tweemaal vermeldt.

Het resultaat is een vlees-noch-vis-verhaal, dat leuke stukjes en goede zinnen " die op zijn laatste benen de voorhoede van tegenstander North Queensland Fury nog wat kleur gaf." afwisselt met gort droge informatie en draken van zinnen "waar zich nog geen anderhalve week later het ‘wonder van Bern’ zal geschiedden." Even voor de goede orde: geschieden is geen wederkerend werkwoord.

Je keuze voor het onderwerp is bijzonder te prijzen en ik had hier graag een beter stuk over gelezen. Mijn advies zou zijn om meer stukken te lezen die informatie verwerken in een verhalend artikel. Dat kan namelijk prima. Ik hoop ook dat je iets gaat doen met mijn kritiek over het kiezen tussen tegenwoordige en verleden tijd. Tot slot zou ik nog willen adviseren om een artikel pas voor publicatie aan te bieden als je met een fijne kam door al je zinnen geweest bent.

4 maart 2016 om 12:23

Ik sluit mij helemaal aan bij jouw reactie.
Helaas dat het zo 'irritant' lezen is, want het had een heel mooi verhaal kunnen zijn.
Desondanks is het niet slecht voor een 2e CE.

Ik heb dit stukje een dag of drie geleden al gelezen, maar heb nog niet echt de tijd gehad om er op te reageren. Ik vind het een prima stukje over een voor vele onbekende speler. Ik kende hem toevallig wel, fantastische speler, fantastische techniek. Er had meer in zijn loopbaan gezeten, maar het is wel wat je vaker ziet bij de Zuid-Amerikaanse (Latijns-Amerika) ziet, is dat de potentie niet volledig tot bloei komt. Maar de momenten die er zijn zijn dan ook werkgelijkwaar fenomenaal en doet je dan ook denken: dat kan alleen hij.

Het fijne aan clubexperts is dat je wordt bijgepraat over onbekende anekdotes, spelers/clubs en historie. Dit is weer zo'n geval en leest dan ook prettig weg. Zoals hierboven aangegeven kan ik mij niet irriteren aan de schrijfstijl, omdat ik diep in het verhaal gezogen zit. Klinkt allemaal als een interessante spelers, zelf helaas nooit zien voetballen. Maar mooi voor jou dat je op deze manier nog altijd betrokken bent bij de club. Hopelijk volgt spoedig een nieuwe clubexpert, dan ben ik er weer bij!

Reageer

Je moet inloggen om te reageren. Heb je nog geen account? Dan kun je je gratis registreren. Inloggen

Actiefste Clubexperts

Naam Aantal Gemiddelde rating

Melb. Victory


3 fans
Actuele wedstrijden

In de wandelgangen

Vrijdag 24 november
Sébastien Haller heeft zich na nog geen half jaar al in de kijker gespeeld bij Internazionale. Lees verder
X

Inloggen op Voetbalzone

Leuk dat je actief wilt zijn op de grootste voetbal community van Nederland. Voor alle mogelijkheden lees je onze FAQ.

Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
Registreren