Voetbalzone

 

Een ezel stoot zich toch niet drie keer aan dezelfde steen?

Zaterdag, 21 juli 2012 om 08:47 door JayWest49

Op 16 augustus 2010 kocht Merab Jordania de Arnhemse voetbalclub Vitesse. Vitesse is op sterven na dood op dat moment en de trouwe achterban van de club zag de Georgische zakenman dan ook als de absolute verlosser. “Vanaf nu is 16 augustus een officiële feestdag voor Vitesse-supporters” vertelde Maasbert Schouten vol trots. “Niet schrikken, Vitesse gaat vanaf nu voor de landstitel.” Een uitspraak die de ambities van het ‘nieuwe’ Vitesse verduidelijkte, maar tevens een uitspraak die een nieuw tijdperk inleidde.

Albert Ferrer

“I can confirm you about coach there will be no changes”. De eerste woorden van Jordania over zijn plannen met Vitesse tijdens die befaamde persconferentie. Het bleken woorden met weinig inhoud voor oud-trainer Theo Bos. Op 21 oktober 2010, slechts twee maanden later, mocht de trainer zijn spullen inpakken en het veld ruimen voor een nieuwe coach uit het netwerk van de nieuwe eigenaar. Vitesse wil vanaf dit moment de Barcelona-stijl adopteren in haar systeem en er moet dan ook een trainer komen die zweert bij het Cruijffiaanse geloof. Albert Ferrer wordt van stal gehaald, een oud-Barca-speler met ambities als trainer. Zijn assistenten worden Albert Capellas, een jeugdcoördinator bij Barcelona, en Stanley Menzo. Al snel werd duidelijk dat Menzo alleen goed genoeg was om pionnetjes neer te zetten op het trainingsveld en de ontevredenheid begon zich langzaam op te bouwen. Ook spelers konden de Spaanse hoofdtrainer niet uitstaan met zijn onnavolgbare toespraken en veranderingen in de opstelling. De ene week zat je op de tribune, daarna in de basis en uiteindelijk belandde men op de bank. Toen ook de resultaten uit bleven keerde ook het publiek zich tegen de coach en doopte hem om als ‘Clown Ferrer’. Op 15 mei 2011 tekent de Clown zijn eigen doodvonnis door thuis met 1-4 te verliezen van Excelsior. Degradatievoetbal wordt ontlopen op een doelpunt na. 23 juni 2011, einde tijdperk Ferrer.

John van den Brom

Europees voetbal. Dat was de doelstelling met de komst van echte Vitessenaar John van den Brom. Merab Jordania had ergens in Frankrijk vijf minuten gesproken met John en wist het zeker. Dit is de man die Vitesse naar (nieuwe) successen gaat leiden. Ted van Leeuwen bestempelde het aantrekken van de trainer als ‘beste aankoop ooit’. Eerlijk is eerlijk, John heeft het nooit heel slecht gedaan qua prestaties maar op hoge uitzondering kregen de fans nooit het beloofde aanvallende en oogstrelende voetbal te zien. Toen ook de resultaten begonnen tegen te vallen in januari had Jordania zijn oordeel al klaar liggen. Na een lang seizoen + playoffs weet Vitesse dan toch Europees voetbal te halen. Missie geslaagd, een lang gewilde wens is in vervulling gegaan. Na tien jaar gaat Vitesse eindelijk weer de Europese velden bestrijken, groot feest in Arnhem. Het feest wordt echter na een aantal dagen bruut verstoord door het plotselinge vertrek van John van den Brom. Diezelfde Van den Brom die nooit echt uitsprak kostte wat het kost bij Vitesse te willen blijven. Die woorden kwamen pas nadat de trainer een lucratief contract tekende bij Anderlecht. 30 mei 2012, einde tijdperk Johnny.

Tussentijdse evaluatie

Wat zijn we deze jaren opgeschoten onder Jordania? Vier coaches in drie seizoenen. We gaan het derde seizoen in met opnieuw een nieuwe coach. Een ezel stoot zich toch zeker niet drie keer tegen dezelfde steen? Van continuïteit lijkt niet echt sprake. Ook heeft Vitesse vele spelers op huurbasis bij de club gehad zoals Ulises Davila, Patrick van Aanholt, Marti Riverola, Nemanja Matic en nog een paar anderen. Alleen Kalas en Annan wisten te slagen bij Vitesse en in mindere mate Rajkovic en Aissati. Nadeel van deze huurconstructies is dat je niet kunt bouwen aan een team. Zelfs zogenaamde zekere transfers van Aisatti, Annan en Rajkovic liepen allen op niets uit en dus moet men weer van voor af aan beginnen met het bouwen.

Toch is het niet allemaal tergend. Het immense en luxe trainingscomplex staat er inmiddels bijna en ook heeft Vitesse grote talenten als Wilfried Bony, Renato Ibarra, Gio Chanturia en Jonathan Reis kunnen aantrekken. Wellicht bevinden er zich bij Jong Vitesse enkele groeibriljanten als Anderson, Qazaishvili en Alex. Die Vitesse later veel geld op kunnen brengen. Eh, ik bedoel veel succes kunnen brengen.